Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Πρόστιμο - μαμούθ 4,5 δισ. ευρώ στην UBS για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σε μια από τις μεγαλύτερες υποθέσεις φοροδιαφυγής στη Γαλλία


Χρηματική ποινή, σχεδόν ίση με τα κέρδη της περασμένης χρονιάς, ύψους 4,5 δισ. ευρώ επέβαλε γαλλικό δικαστήριο στην UBS, τη μεγαλύτερη τράπεζα της Ελβετίας, κρίνοντας ότι βοήθησε πελάτες της στη Γαλλία να φοροδιαφύγουν.

Δικαστήριο του Παρισιού καταδίκασε την ελβετική τράπεζα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σε μια από τις μεγαλύτερες υποθέσεις φοροδιαφυγής στη Γαλλία, με τα γαλλικά ΜΜΕ να κάνουν λόγο για πρόστιμο-ρεκόρ.

Οι εισαγγελικές αρχές υποστηρίζουν ότι η ελβετική τράπεζα έστελνε εργαζομένους της να προσεγγίζουν πλούσιους επιχειρηματίες ή αθλητές, κατά τη διάρκεια μεγάλων αθλητικών ή μουσικών εκδηλώσεων στη Γαλλία, πιέζοντάς τους να τοποθετήσουν τα χρήματά του στην Ελβετία. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο τα χαμένα κεφάλαια την περίοδο 2004-2012 προσεγγίζουν περίπου τα 10 δισ. ευρώ.
  • Το δικαστήριο επέβαλε πρόστιμο 3,7 δισ. ευρώ στην κεντρική δίοικηση της τράπεζας με έδρα τη Ζυρίχη και 15 εκατ. ευρώ για τη γαλλική θυγατρική της. Επίσης, επιδίκασε άλλα 800 εκατ. ευρώ ως αποζημίωση προς το γαλλικό Δημόσιο.
Η τράπεζα αρνείται οποιαδήποτε παρατυπία, υποστηρίζοντας σε ανακοίνωσή της ότι η καταδίκη της βασίστηκε σε «αβάσιμες κατηγορίες από πρώην εργαζομένους». Επίσης υπαινίσσεται ότι η απόφαση αυτή απορρέει απ' την γαλλική προκατάληψη κατά των φορολογικών πρακτικών στην Ελβετία και επιμένει ότι το μόνο που προσέφερε ήταν «νόμιμες και στοιχειώδεις υπηρεσίες υπό την ελβετική νομοθεσία, που είναι επίσης κοινές σε άλλα νομικά συστήματα».

Μετά την καταδικαστική απόφαση η μετοχή της UBS σημείωσε βουτιά 2%, ενώ δικηγόρος της τράπεζας είπε ότι η UBS θα ασκήσει έφεση.

Η χρηματική ποινή αντιστοιχεί σχεδόν στα περσινά καθαρά κέρδη της τράπεζας, που έχει επιμερίσει 2,46 δισεκ. δολάρια για να καλύψει πιθανές ζημίες που αφορούν δικαστικά έξοδα και αιτήματα των ρυθμιστικών αρχών. Τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε ότι τα καθαρά της κέρδη για το 2018 διαμορφώθηκαν στα 4,9 δισεκ. δολάρια.

Η ελβετική τράπεζα είχε παρόμοια υπόθεση στις ΗΠΑ, όπου αποδέχθηκε διακανονισμό 780 εκατ. δολαρίων το 2009, αλλά και στη Γερμανία, όπου συμφώνησε να καταβάλει πρόστιμο 300 εκατ. ευρώ το 2014.

efsyn.gr ,20.02.19

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Ξαναμπαίνουν στο στούντιο Πολάκης και Στουρνάρας !!!


Ξαναμπαίνουν στο στούντιο Πολάκης και Στουρνάρας.
Μετά το CD single και το σουξέ που αυτό γνώρισε, θα πάνε σε μια πιο ολοκληρωμένη δουλειά.
Αυτή τη φορά με ρητή συναίνεση και των δύο, φωτοτυπία ταυτοτήτων με ταυτοπροσωποίηση από ΚΕΠ, βιβλιάριο υγείας θεωρημένο από το ΙΚΑ.
Μετά από ολονύχτιες διαβουλεύσεις των μάνατζερ των δύο τραγουδιστών, το CD θα περιλαμβάνει δώδεκα παλιά και νέα κομμάτια σπουδαίων μουσικών και στιχουργών του ελληνικού πενταγράμμου.




  • Θα ξεκινά με Ερωτόκριτο σε μια διασκευή του Χαρούλη, που θα αποθεωθεί με το νέο στίχο.
  • Έπειτα “χαμός στο ίσωμα” σε στίχους Μάρκου Σεφερλή.
  • Τρίτο στη σειρά το “Δάνειο Ζωής” του Νότη Σφακιανάκη.
  • Τα “ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα” σε διασκευή που θα εκπλήξει.
  • “Το καλύτερο παιδί” του Πλούταρχου οπωσδήποτε.
  • “Δημόσιος Φορέας” του Τσακνή για πολλαπλά μηνύματα.
  • “Που να εξηγώ” Αντώνης και Γιάννης Βαρδής
  • “Ο Άμλετ της Σελήνης” για το υπονοούμενο, κουλτούρα να φύγουμε.
  • “Όλα τα χάπια είναι ίδια” του Γιώργου Τουλούμη (Depon, Panadol και τα λοιπά πιο βαριά)
  • Ένα “χάπι” του Γιώργου Δασκουλίδη, πονεμένο άσμα.
  • Ο “Γιατρός” του Γιώργου Τσαλίκη, μεγάλη επιτυχία του 2017.
  • Το CD θα κλείσει με το αμφίσημο και αμφίδρομο”θα γυρίσει ο τροχός” των Γιώργο Τσαλίκη και Νίκου Ζωιδάκη.

Οι δύο καλλιτέχνες νιώθουν πολύ ευχαριστημένοι με τη νέα δουλειά τους, η οποία και θα βρίσκεται σε λίγες ημέρες στα δισκοπωλεία, αφού άμεσα θα κλείσει η ηχογράφηση.

Για εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα και συναυλίες δεν έχει γίνει κάτι ακόμη γνωστό, υπάρχουν ζυμώσεις και διαπραγματεύσεις, γιατί υπάρχει και το θέμα του πρώτου ονόματος στη μαρκίζα.

  http://www.antinews.gr/action.read/politiki/ksanampainoun-sto-stountio-polakis-kai-stournaras/2.130996  ,20/02/2019

Πηγή: emo.gr     ,   

Αποτοξίνωση στο πάγκρεας: Με ποιες τροφές γίνεται




Από Μιχάλης Θερμόπουλος *

Το πάγκρεας διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στην πέψη. Όταν οι τροφές μεταφέρονται από το στομάχι σας στο λεπτό έντερο, αναμιγνύονται με πεπτικά ένζυμα από το πάγκρεας που εξουδετερώνουν τα οξέα του στομάχου, εμποδίζοντας να δημιουργηθεί βλάβη στο έντερο. Αυτά τα ένζυμα διασπούν επίσης τις τροφές, έτσι ώστε να μπορούν να απορροφηθούν από το σώμα σας.

Το πάγκρεας παράγει ινσουλίνη, η οποία μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Επίσης, επιτρέπει στο σώμα σας να αποθηκεύει ενέργεια από την τροφή για μελλοντική χρήση.

Τρώγοντας τις σωστές τροφές μπορείτε να αποτοξινώσετε και να θεραπεύσετε το πάγκρεας. Μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να αποφύγετε την εκδήλωση παγκρεατίτιδας, μιας επώδυνης φλεγμονής του παγκρέατος.

Με ποιες τροφές θα αποτοξινώσετε το πάγκρεας
  • Βατόμουρα και κεράσια: Είναι και τα δύο καλές πηγές αντιοξειδωτικών, τα οποία βοηθούν την πρόληψη της καταστροφής των κυττάρων.
  • Μπρόκολο: Το μπρόκολο και άλλα σταυρανθή λαχανικά, όπως τα λαχανάκια Βρυξελλών, το λάχανο και το κουνουπίδι περιέχουν ισχυρές χημικές ουσίες που μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη του καρκίνου.
  • Σκόρδο: Το σκόρδο μαζί με τα κρεμμύδια είναι καλές πηγές θρεπτικών συστατικών που είναι ευεργετικά για την υγεία του παγκρέατος και για την πρόληψη του καρκίνου.
  • Κόκκινα σταφύλια: Είναι μια καλή πηγή ρεσβερατρόλης, ενός ισχυρού αντιοξειδωτικού. Αποφύγετε το κόκκινο κρασί, αν έχετε παγκρεατίτιδα, και προτιμήστε μια χούφτα κόκκινα σταφύλια αντ' αυτού.
  • Σπανάκι: Το σπανάκι είναι καλή πηγή σιδήρου και βιταμίνης Β. Είναι δύο από τα οποία πιο σημαντικά συστατικά για το πάγκρεας. Άλλα φυλλώδη λαχανικά, όπως το λάχανο, η μουστάρδα και το σέσκουλο είναι επίσης ευεργετικά για το πάγκρεας.
  • Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μαζί με άλλα λαχανικά που έχουν πορτοκαλί και κίτρινο χρώμα, όπως τα καρότα, το καλαμπόκι και η κολοκύθα περιέχουν θρεπτικά συστατικά, τα οποία είναι ευεργετικά για το πάγκρεας και μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη του καρκίνου.
  • Τόφου: Είναι μια εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών με χαμηλά λιπαρά. Χρειάζεστε, μεν, πρωτεΐνη στη διατροφή σας για την επούλωση πληγών, αλλά η υπερβολική κατανάλωση λίπους θα επιδεινώσει τα προβλήματα στο πάγκρεας.
  • Σούπα λαχανικών με ντομάτα: Οι ντομάτες είναι μια καλή πηγή βιταμίνης C και αντιοξειδωτικών. Τα λαχανικά περιέχουν επίσης αντιοξειδωτικά και θρεπτικά συστατικά, ενώ η σούπα σας παρέχει επιπλέον υγρά για την αποτοξίνωση του παγκρέατος.
Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia με πληροφορίες από το http://www.livestrong.com
* https://www.iatropedia.gr/diatrofi/pos-tha-katharisete-to-pagkreas-apo-tis-toxines/39237/ ,19 Φεβρουαρίου 2019

Πόλεμος στο προϊστορικό Αιγαίο: ενδείξεις βίας και πολεμικής ετοιμότητας στη μινωική Κρήτη





Πόσο ειρηνικοί ήταν οι Μινωίτες; Γιατί δεν άφησαν εικονογραφία πολέμου, μαχών και τειχών παρά τις επαφές τους με άλλους, σύγχρονούς τους, ανατολικούς λαούς οι οποίοι συνήθιζαν τέτοιες αναπαραστάσεις; Μήπως οι κάτοικοι της μινωικής Κρήτης ήταν «παιδιά των λουλουδιών» που ζούσαν ανάμεσα σε κρίνα και περνούσαν το χρόνο τους με ταυρομαχίες και γιορτές σε λιβάδια και ελαιώνες;
«Δυστυχώς δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Είχαν αναπτυχθεί στην Κρήτη κρατικές οντότητες, εξάλλου σε κάποια φάση η Κνωσός φαίνεται πως κυριάρχησε σε όλο το νησί. Κράτη δεν ιδρύονται χωρίς βία, δεν εδραιώνονται χωρίς αγώνες και ταραχές, είτε εσωτερικές, εντός της κοινότητας, είτε εξωτερικές με τους γείτονες», απάντησε η αρχαιολόγος Δρ. Μεταξία Τσιποπούλου μέσω της ομιλίας της με τίτλο «Πόλεμος στο προϊστορικό Αιγαίο: ενδείξεις βίας και πολεμικής ετοιμότητας στη μινωική Κρήτη», που πραγματοποίησε πρόσφατα στο Μουσείο Ηρακλειδών, εγκαινιάζοντας τον θεματικό κύκλο των αρχαιολογικών διαλέξεων με τίτλο «Πόλεμος στην αρχαιότητα». Η κ. Τσιποπούλου είναι επίτιμη διευθύντρια του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, ειδική για την Εποχή του Χαλκού και την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου του Αιγαίου και ειδικότερα της Κρήτης, όπου έχει πραγματοποιήσει πολλές σημαντικές ανασκαφές. Τα τελευταία 15 χρόνια διευθύνει τις αρχαιολογικές έρευνες στο νεκροταφείο της πρώιμης και μέσης μινωικής περιόδου (συνεχής χρήση από το 2800 έως το 1700 π.Χ.) του Πετρά στη Σητεία.

Tο «κυκλώπειας κατασκευής», Παλαιοανακτορικό τείχος του Πετρά Σητείας (από το αρχείο της ανασκαφής Πετρά). Σώζεται σε ύψος αρκετά μεγαλύτερο των 2 μ.

Πώς μπορεί, λοιπόν, να ερμηνευτεί η απουσία της πολεμικής θεματολογίας στην τέχνη των Μινωιτών. Με δυο τρόπους, εξήγησε η ομιλήτρια. «Πρώτον ότι στα περισσότερα από 2.000 χρόνια που διήρκεσε ο Μινωικός πολιτισμός δεν έγιναν πόλεμοι ή άλλες συγκρούσεις ή, δεύτερον, ότι οι Μινωίτες θεώρησαν, για κάποιους λόγους, ότι δεν έπρεπε να απεικονίσουν μάχες και πολεμικές συρράξεις… Προφανώς ο κοινός νους ευνοεί την άποψη ότι οι Μινωίτες επέλεξαν να μην εικονίσουν τον πόλεμο», επεσήμανε.

Ο λόγος που έγινε κάτι τέτοιο, δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί. Όπως και γιατί στον μινωικό πολιτισμό δεν υπάρχει καμία παράσταση ή αναφορά σε άρχοντα. «Από το Μινωικό πολιτισμό δεν έχουμε καμία παράσταση άρχοντα, ούτε και μας έχει σωθεί όνομα άλλο εκτός του Μίνωα, και ίσως του Ραδάμανθυ, για τον οποίο δεν έχουμε και πολλές πληροφορίες. Ο ομηρικός Ιδομενέας εξάλλου ήταν ένας Μυκηναίος βασιλιάς της Κρήτης», σημείωσε η κ. Τσιποπούλου, έχοντας ήδη τονίσει το μυστήριο του μινωικού πολιτισμού, που πυκνώνει συνεχώς, παρά τα νέα ευρήματα και τις καινούργιες ερμηνείες. Και μια ενδιαφέρουσα πληροφορία από την ίδια: «Για όποιον απορεί για τον πασίγνωστο Πρίγκιπα με τα κρίνα από την Κνωσό, φοβάμαι ότι θα σας απογοητεύσω, διότι η τοιχογραφία αυτή, φαίνεται ότι έχει συγκροτηθεί από δύο ή τρεις διαφορετικές παραστάσεις, και το σώμα ανήκει σε πυγμάχο, ενώ το κεφάλι σε σφίγγα, σύμφωνα με μια μελέτη των θραυσμάτων που δημοσίευσε ο Wolf Dietrich Niemeyer».

Επισυνάπτεται φωτογραφία με το εντυπωσιακό, «κυκλώπειας κατασκευής», Παλαιοανακτορικό τείχος του Πετρά Σητείας από το αρχείο της ανασκαφής Πετρά). Σώζεται σε ύψος αρκετά μεγαλύτερο των 2 μ.

Ωστόσο, τείχη υπήρχαν στη μινωική Κρήτη, όπως αυτά που αποκαλύφθηκαν κατά τις συστηματικές ανασκαφές τις οποίες διενήργησε η κ. Τσιποπούλου τη δεκαετία του 1980 στον Κόλπο της Σητείας, συγκεκριμένα στην Αγία Φωτιά και, κυρίως, στον Πετρά, όπου έχουν αποκαλυφθεί ένα μινωικό ανάκτορο, τμήμα ενός αστικού οικισμού, καθώς κι ένα ασύλητο ελίτ νεκροταφείο, με διάρκεια χρήσης περίπου 1.000 χρόνια. Στην Αγία Φωτιά, το τείχος που περιβάλλει το μοναδικό (μέχρι σήμερα) ορθογώνιο κτίριο χρονολογείται –μαζί με το κτίριο– περίπου στο 2100-2000 π.Χ. «Υπήρχε άραγε κίνδυνος από τη θάλασσα; Ή μήπως αυτοί που το έκτισαν ήθελαν να προστατεύσουν τον χώρο τους και τις δραστηριότητές τους από τους γείτονες;», είναι μερικά από τα ερωτήματα που γεννώνται, σύμφωνα με την επίτιμη διευθύντρια του ΥΠΠΟΑ.

Αλλά και παραδίπλα, στον Πετρά, τη μινωική Σητεία, τι ρόλο μπορεί να έπαιζαν ακόμα δυο τείχη, σχεδόν κυκλώπειας κατασκευής και με ορθογώνιους πύργους, το δεύτερο από τα οποία περιβάλλει το πλάτωμα του ανακτόρου στην κορυφή του λόφου; Σύμφωνα με την ανασκαφέα του, τα δυο αυτά τείχη αποτελούν τμήμα εκτεταμένων έργων διαμόρφωσης του ευρύτερου χώρου, που σχετίζονται με την ίδρυση του ανακτόρου. Τι πιστεύει λοιπόν; «Ότι της ίδρυσης των Παλαιών μινωικών ανακτόρων, γύρω στο 1900 π.Χ., προηγήθηκαν κοινωνικές αναταραχές, των οποίων την έκταση δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, μέχρι την τελική επικράτηση μιας εκ των ελίτ κάθε τόπου ή, το πιθανότερο, τον συμβιβασμό μεταξύ μερικών εξεχόντων γενών, τα οποία ανέλαβαν στη συνέχεια να διοικήσουν τα ανάκτορα. Τα τείχη κτίσθηκαν αμέσως μετά από αυτήν την επικράτηση, επομένως αποτελούσαν μάλλον μια δήλωση ισχύος και προπαγάνδας της νέας εξουσίας, απέναντι σε όποιον σκεφτόταν να την επιβουλευθεί, ντόπιο ή ερχόμενο από τη θάλασσα». Συνεπώς, τα τείχη «δεν σχετίζονταν με οποιουδήποτε είδους πολεμικές συρράξεις, αλλά κτίσθηκαν αμέσως μετά από τις όποιες αναταραχές, ακριβώς για να αποφευχθούν αντίστοιχες στο μέλλον, εναντίον της νέας ηγεσίας», εξήγησε η ομιλήτρια, συμπληρώνοντας ότι στην ίδια περίοδο χρονολογούνται και τα τείχη σε άλλες δύο σημαντικές ανακτορικές θέσεις της ανατολικής Κρήτης, τα Μάλια και τη Ζάκρο.

Και από όπλα; Στην Πρωτομινωική εποχή (3000-2100 π.Χ. περίπου), τα περισσότερα είναι εγχειρίδια, μικρά ξίφη δηλαδή, ασημένια ή χάλκινα, τα οποία, σύμφωνα με μελετητές, είτε αποτελούσαν μέσα επίδειξης (τα ασημένια) είτε μαχαίρια (τα χάλκινα) για διάφορες καθημερινές χρήσεις, ενώ σπανιότερα θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί ως όπλα για μονομαχίες εκ του πλησίον. «Στην ίδια χονδρικά εποχή, καθώς και λίγο αργότερα, συναντούμε και ανδρικά ειδώλια που φέρουν αντίστοιχα εγχειρίδια στη ζώνη τους, όπως το πολύ γνωστό από το ιερό κορυφής του Πετσοφά, κοντά στο Παλαίκαστρο, ανατολικά του Πετρά. Ανάλογα όπλα θα μπορούσαν βέβαια να σκοτώσουν, αν χρειαζόταν, αλλά μάλλον αυτοί που τα έφεραν επεδίωκαν να εντυπωσιάσουν, επιδεικνύοντας την υψηλή κοινωνική τους θέση, που τους επέτρεπε να έχουν πρόσβαση σε ακριβές εισηγμένες πρώτες ύλες, όπως ο χαλκός και το ελεφαντόδοντο», υπογράμμισε.

Μετά την καταστροφή των ανακτόρων της Κρήτης γύρω στο 1900 π. Χ. –μάλλον από σεισμό– ανεγείρονται νέα ανάκτορα, όπου κυριαρχεί η Κνωσός. Την ίδια περίοδο αρχίζει και η επεκτατική πολιτική στον Αιγαίο. Πόσο ειρηνική ήταν; «Οι μινωικές εγκαταστάσεις στη Θήρα, τη Μήλο, την Ρόδο, την Κέα, τη Σάμο, αλλά και τη Μίλητο και την Ιασό της Μικράς Ασίας, πιθανότατα είναι αποικίες που ιδρύθηκαν για εμπορικούς σκοπούς. Είναι βέβαιο ότι αρκετοί Μινωίτες κατοίκησαν εκεί, δεν πρόκειται για απλά εμπορεία, μετέφεραν τον πολιτισμό τους, τις σφραγίδες τους, σε μερικές περιπτώσεις και πινακίδες Γραμμικής Α γραφής, τα αγγεία τους, τη μαγειρική και την υφαντική τους κλπ. Αυτή η κατάσταση της Μινωικής –για την ακρίβεια Κνωσιακής– επικράτησης στο Αιγαίο ονομάσθηκε ‘μινωική ειρήνη’ κατ’ αντιστοιχία με την πολύ νεότερή της ‘ρωμαϊκή ειρήνη’ που επικράτησε σε όλη τη Μεσόγειο, μετά τις ρωμαϊκές κατακτήσεις όλων των ελληνιστικών βασιλείων και όχι μόνον. Υπήρχε άραγε μινωικός στρατός στα νησιά για να προστατεύσει την κυριαρχία ή πρόκειται μόνον για ειρηνική, εμπορική αρχικά και πολιτιστική εξάπλωση; Προηγήθηκε μήπως κάποιος πόλεμος της ‘μινωικής ειρήνης; Δεν γνωρίζουμε. Πολύ ενδιαφέρουσες γι’ αυτήν τη Νεοανακτορική περίοδο, πέρα από το γεγονός της Μινωικής εξάπλωσης στο Αιγαίο, είναι άλλες δύο αλλαγές, η μια στα όπλα και η δεύτερη στις απεικονίσεις», ανέφερε η κ. Τσιποπούλου.

Και εξηγεί ότι την εποχή αυτή αρχίζουν να εμφανίζονται στην Κρήτη μεγάλα σπαθιά, οπωσδήποτε πιο λειτουργικά από τα προηγούμενα εγχειρίδια. Επίσης, για πρώτη φορά έχουμε παραστάσεις μονομαχιών σε σφραγιδόλιθους. Τι σημαίνουν τα τελευταία παραδείγματα; «Πιθανότατα συνδέονται με τη λεγόμενη Μινωική θαλασσοκρατορία, αλλά οπωσδήποτε δείχνουν την άνοδο νέων ελίτ εντός της μινωικής κοινωνίας, την εποχή των Νέων Ανακτόρων, οι οποίες αισθάνονται την ανάγκη να διακριθούν ως πολεμιστές. Είχαν προφανώς το χρόνο να εξασκηθούν και στα όπλα για να προωθήσουν την ιδεολογία τους και σε συμβολικό επίπεδο», ανέφερε η κ. Τσιποπούλου, συμπληρώνοντας πόσο περίεργο είναι οι παραστάσεις αυτές μονομαχιών να περιορίζονται στη μικρογλυπτική, ενώ θα ήταν πολύ καλύτερα εναρμονισμένες σε τοιχογραφίες, όπως συνέβη αργότερα στην Μυκηναϊκή Ελλάδα. «Όπως είπαμε όμως, δεν έχουμε στις μινωικές τοιχογραφίες καμία σκηνή βίας ή πολέμου».

Μετά το 1450 η Κρήτη ήταν υπό Μυκηναϊκή κυριαρχία και πολλές αλλαγές συνέβησαν στην κοινωνία και τη διοίκηση. Νέες ελίτ αναπτύχθηκαν. Οι Μυκηναίοι ήταν πολεμιστές και πολλοί από αυτούς είχαν ταφεί με τα μακριά σπαθιά τους, αλλά και τα «οδοντόφρακτα κράνη» τους από χαυλιόδοτες κάπρου. Μετά την πτώση των Μυκηναϊκών ανακτόρων της κυρίως Ελλάδας, νέα κύματα Μυκηναίων έφθασαν στην Κρήτη και ενσωματώθηκαν με τον ντόπιο πληθυσμό. Μαζί με αυτούς και ομάδες πολεμιστών, οι οποίες τον 12ο αιώνα έχουν ταφεί σε μικρούς θολωτούς τάφους, συνοδευόμενες από ισχυρά επιθετικά και αμυντικά όπλα.

Πηγή : http://www.kathimerini.gr/1010901/article/epikairothta/ellada/polemos-sto-proistoriko-aigaio-endei3eis-vias-kai-polemikhs-etoimothtas-sth-minwikh-krhth ,20.02.19 (Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ)

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Τα εφτά συν ένα ολέθρια λάθη του Κυριάκου Μητσοτάκη





Του Γ. Λακόπουλου *

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στην πολιτική απευθείας ως κληρονόμος: το 2004 αποσύρθηκε ο πατέρας του στη Β’ Αθήνας και πήρε τη θέση του. Ως βουλευτής επένδυσε στη «διαφορετικότητα». Με προσωπικές διαφοροποιήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα σε θέματα που δεν είχαν απήχηση στη βαθιά Δεξιά. Καλά του έβγαινε.
Ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχεία αυτής της περιόδου του είναι η προσέγγιση με τον μισητό εχθρό της οικογένειας : τον Αντώνη Σαμαρά.΄Εγινε για πρώτη φορά αντιληπτή σε μια σύναξη αντι-Σαμαρικών αμέσως μετά τη εκλογή του Μεσσήνιου πολιτικού -στην οποία κλήθηκε. Αυτή η στάση υποχρέωσε και τον πατέρα Μητσοτάκη να λειάνει την πικρία του για την ανατροπή του το 1993.

Όταν ο Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός, ο Κυριάκος βρέθηκε πολύ κοντά του- με βασικό «προσόν» ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει τη Ντόρα μετά τη διαγραφή της. Αρνήθηκε θέση υφυπουργού Περιβάλλοντος… τηλεφωνικά και τελικά έφτασε να οριστεί υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Υπήρξε μέτριος, άκρως μνημονιακός και σχετίσθηκε με τον Άδωνι Γεωργιάδη. Αυτό φάνηκε παράδοξο καθώς ο φυσικός του σύμμαχος ήταν ο Κωστής Χατζηδάκης, ευπρεπής πολιτικός, ευρωπαϊστής, επιτυχημένος υπουργός και …μέντορας του, ως παλαιότερος στο κόμμα.

Ο Σαμαράς μετά την ήττα του Ιανουάριου δεν παραιτήθηκε, αλλά περίμενε να αποδώσει ο σχεδιασμός που είχαν κάνει με τον Βενιζέλο για «αριστερή παρένθεση»- και παρά λίγο να το πετύχουν όταν… έχασαν και το δημοψήφισμα. Αλλά η αλλαγή πορείας από τον Τσίπρα τους άφησε στο κενό.

Τότε ο γνωστός για τη ροπή στην ίντριγκα, πρώην πρωθυπουργός Σαμαράς σχεδίασε τη…νέα παρένθεση: αυτή τη φορά στη ΝΔ και για… τον διάδοχό του. Όρισε τον εχθρό του Βαγγέλη Μεϊμαράκη προσωρινό πρόεδρο, ώστε να μπορεί να τον πολεμάει και με την προσδοκία ότι θα ηττηθεί, όπως και συνέβη.

Προφανώς δεν περίμενε ότι ο Μεϊμαράκης θα επιδιώξει να εκλεγεί κανονικός πρόεδρος και δίπλα του θα έχει όχι μόνο τους Καραμανλικούς αλλα και τη Ντόρα Μπακογιάννη -την οποία ο Σαμαράς περίμενε υποψήφια για να τεθεί εκ νέου ανθυποψήφιός της.

Καθώς ο σχεδιασμός αποτύγχανε έριξε στην κούρσα δύο νέα άλογα. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον… Άδωνι Γεωργιάδη -ως λαγό. Αιφνιδίως από τη πλευρά των Καραμανλικών ήλθε ως δώρο η, «διασπαστική», υποψηφιότητα Τζιτζικώστα. Αλλά στις εσωκομματικές κάλπες του 2015 η επικράτηση Μεϊμαράκη ήταν βέβαιη- πριν το μεσημέρι. Τότε ο σαμαρικός μηχανισμός -που διοικούσε τη ΝΔ -και τον οποίο άφησε άθικτο ο Μεϊμαράκης -ακύρωσε την εκλογή, μπλοκάροντας το ηλεκτρονικό σύστημα.

Οι Καραμανλικοί πιάστηκαν κορόιδα. Έτσι δόθηκε χρόνος στον Κυριάκο να οργανωθεί προβάλλοντας το «εκσυγχρονιστικό και ήπιο» προφίλ του και ταυτόχρονα να στηθεί μια παιδαριώδης αλλά αποτελεσματική προβοκάτσια κατά του Μεϊμαράκη: ότι υπήρχε τάχα «συριζαίικη παράγκα» στη ΝΔ , λόγω της ανοχής του Καραμανλή προς τον Τσίπρα και της … εκλογής Παυλοπούλου στην προεδρία της Δημοκρατίας. Συνεπώς αν η ΝΔ είχε πρόεδρο τον Βαγγέλη δεν θα έκανε σθεναρή αντιπολίτευση.

Περίπου 115.000 οπαδοί της ΝΔ έπεσαν στην παγίδα και ψήφισαν Κυριάκο. Δεν θα ήταν αρκετοί για να περάσει στο δεύτερο γύρο αν οι Καραμανλικοί δεν τιμωρούσαν τον Τζιτζικώστα που αποκλείσθηκε, αλλά έκανε τη ζημιά στον Μεϊμαράκη. Με το σενάριο της «παράγκας» σε ενέργεια πάντα, ο Κυριάκος πήρε 173.000 ψήφους και έγινε πρόεδρος της ΝΔ.
Το ένα λάθος μετά το άλλο

Από εκείνη την ημέρα η διαδρομή του είναι μια συνεχής διαδοχή λαθών. Το πρώτο το είχε κάνει ήδη από τα… αποδυτήρια, με τη ένταξή του στην ομάδα Σαμαρά, όπως προαναφέρεται. Τα επόμενα λάθη ακολούθησαν σαν φυσική συνέπεια του πρώτου.

Το δεύτερο λάθος ήταν η τοποθέτηση του Άδωνι Γεωργιάδη ως αντιπρόεδρου, με την ψευδαίσθηση ότι θα κλείσει τις διαρροές προς τα δεξιά. Στην πραγματικότητα ήταν αξίωση του Σαμαρά, που επέβαλε και τον Βορίδη ως κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο.

Με τον Κωστή Χατζηδάκη ως μόνο αντιπρόεδρο το εκσυγχρονιστικό αφήγημα του Μητσοτάκη θα είχε ευρύ ακροατήριο και απήχηση στον κεντρώο χώρο.

Ο πρώην βουλευτής του Γ. Καρατζαφέρη είχε άλλα σχέδια και τα έθεσε σε εφαρμογή, πλασαριζόμενος ως «πραγματικός πρόεδρος της ΝΔ». Πλέον επιβάλλει πολιτικές κατά βούληση στον Κυριάκο- αλλά και υποψήφιους..

Το τρίτο λάθος ήταν η αποδοχή -αμέσως μετά την εκλογή του- πίεσης από δυο εκδότες- ο ένας είναι εκτός παιχνιδιού πλέον- να ζητήσει πρόωρες εκλογές. Αυτό τον έβαλε σε τροχιά άκαιρης αντιπολίτευσης με ανερμάτιστη επιθετικότητα. Την ίδια εποχή στήθηκε και ο μηχανισμός της… αυτό-παραπλάνησης με δημοσκοπήσεις που τον έφεραν να σαρώνει….

Το τέταρτο λάθος προήλθε από αυτή την επιλογή: κάθε τόσο ήταν υποχρεωμένος να προβλέπει … εκλογές λόγω «αδιεξόδων της κυβέρνησης». Παράβλεπε έτσι την κυριαρχία του Τσίπρα και την επίτευξη των στόχων του, που έφερναν διαρκώς προσωπικά τον Κυριάκο σε δύσκολη θέση. Αυτό τον έκανε ευάλωτο σε τυχοδιωκτικά στοιχεία που τον υμνογραφούσαν, καθ’ υπόδειξη συγκεκριμένων συμφερόντων. Στην πορεία του υποσχέθηκαν και την υποστήριξη της… Φώφης Γεννηματά, αλλά και βουλευτές από το Ποτάμι και αποδείχθηκαν… αξιόπιστοι.

Το πέμπτο λάθος του ήταν ότι άφησε την ακραία πτέρυγα της ΝΔ που εκπροσωπούσαν οι Γεωργιάδης- Βορίδης, υπό την επίβλεψη Σαμαρά, να επιβάλει την ιδεολογική ατζέντα της αλλά και τη ρητορική της στη ΝΔ. Καθώς ο ίδιος ο Μητσοτάκης υστερούσε δραματικά έναντι του Τσίπρα σε σκηνική παρουσία, η προσπάθεια να πολιτευτεί με βάση αυτή την ατζέντα -που απαιτεί υψηλούς – τον οδήγησε σε διαδοχικές κοινοβουλευτικές ήττες. Προς απογοήτευση της κομματικής βάσης που δεν τον θεώρησε ποτέ «ηγέτη».

Το έκτο λάθος έχει εσωκομματικό χαρακτήρα. Από λανθασμένη αντίληψη των εσωτερικών ισορροπιών- και ενδεχομένως με σχέδια για μέλλουσα αυταρχική διακυβέρνηση αν του δοθεί η ευκαιρία -επιχείρησε να ιδιωτικοποιήσει τη ΝΔ στο πρόσωπό του- βάζοντας τη σφραγίδα του ακόμη και στο λογότυπό της.

Το » Μητρώο Στελεχών» στο οποίο έγραφε πρόσωπα του προσωπικού μηχανισμού του αποκλειστικά, αποδείχθηκε, ότι δεν μπορεί να αποτελέσει δεξαμενή ικανών υποψήφιων. Όσοι προέρχονται από εκεί δύσκολα θα περάσουν την πόρτα της Βουλής και στη νέα Κ.Ο.,ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ο ίδιος θα μειοψηφεί.

Το έβδομο λάθος του Μητσοτάκη ήταν η πλήρης υποταγή του στη μιντιακή εξουσία οικονομικών παραγόντων. Δυο συγκροτήματα Τύπου χειραγωγούν εμφανώς την πολιτική παρουσία του και τη δραστηριότητα της ΝΔ, βάζοντας στόχους και προσανατολισμούς ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Η μετατροπή της ΝΔ σε μηχανισμό υποστήριξής τους -όπως θα συνέβαινε στη συνέχεια και με τη Novartis -αύξησε τους σκελετούς στις ντουλάπες του, όπου υπάρχουν εκτός από κομματικές και οικογενειακές εκκρεμότητες. Ανά πάσα στιγμή οι έρευνες της Δικαιοσύνης για πρόσωπα και πράγματα από το παρελθόν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ μπορούν να τον ανατινάξουν.

Βασικοί παραταξιακοί παράγοντες τρέμουν στην ιδέα αυτό μπορεί να συμβεί προεκλογικά και σε χρόνο που δεν θα προλαβαίνουν να τον αλλάξουν. Σ’ αυτό ταυτίζονται με την επιλογή Τσίπρα να τον αφήσει στις Ευρωεκλογές να κρεμαστεί με το δικό του σκοινί.
Η μοιραία επιλογή

Το τελευταίο λάθος του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα διδάσκεται στις σχολές πολιτικής επιστήμης ως παράδειγμα προς αποφυγή. Η θέση του στη Συμφωνία των Πρεσπών είναι η μητέρα όλων των λαθών. Επιτομή της πλήρους απώλειας επαφής με τις εξελίξεις.

Όταν άρχισε η διαπραγμάτευση Τσίπρα -Ζάεφ θα περίμενε κανείς να σπεύσει να πιστωθεί προκαταβολικά το αποτελέσματα της , καθώς στην ουσία επρόκειτο για ολοκλήρωση της συζήτησης που δεν μπόρεσε να κάνει το 2008 ο Καραμανλής λόγω άρνησης της γειτονικής χώρας.

Εκ των πραγμάτων η λύση που θα μπορούσε να προκύψει ήταν η λύση που είχε προτείνει ο Καραμανλής, με σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ και του Γ. Παπανδρέου- ως εθνική γραμμή.

Ο εκβιασμός από τον Σαμαρά ότι θα διασπάσει η ΝΔ και η παραπληροφόρηση για απώλειες στη Βόρεια Ελλάδα τον οδήγησαν – λόγω απειρίας- να απορρίψει τη λύση, όσο η συμφωνία ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση.

Υιοθέτησε τα σαμαρικής υποκίνησης συλλαλητήρια, που έφεραν τους Χρυσαυγίτες και ποικιλόμορφα αντιδραστικά στοιχεία- δίπλα στους οπαδούς της ΝΔ ως αυθεντικότερους Μακεδονομάχους. Συνέδεσε παιδαριωδώς -λλά καθ’ υπόδειξη Σαμαρά- το Μακεδονικό με τη… Novartis. Και έκτοτε πολεμάει ευθέως τη Συμφωνία με κατασκευασμένη εκ των υστέρων επιχειρηματολογία.

Αυτά τον έφεραν σε ρήξη με την διεθνή κοινότητα και την Ευρώπη που τον έχει σε καραντίνα. Το αποτέλεσμα θα είναι η λεηλασία της ΝΔ από την Ακροδεξιά στις εκλογές. Ήδη άρχισε η απομάκρυνση των κεντροδεξιών της ΝΔ που ψιθυρίζουν «αυτό δεν είναι το κόμμα μας».

Συμπέρασμα: Μέσα σε τέσσερα χρόνια ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε ένα πλήρη κύκλο στην πολιτική σκηνή και επιστρέφει στο σημείο από όπου ξεκίνησε: μηχανισμός των επιλογών Σαμαρά. Ένας πολιτικός γόνος, χωρίς πολιτική συγκρότηση και οξυδέρκεια, στράφηκε εναντίον της οικογένειάς του- συμπράττοντας με τον άνθρωπο που κατέστρεψε τον πατέρα του και την αδελφή του. Αλλοίωσε το κόμμα των Καραμανλήδων, το εξέθεσε στη Ευρώπη και τελικά πέρασε στο λαιμό του τις θηλιές από ακραίους και μιντιάρχες.

Ως πολιτικός αρχηγός ο νεότερος Μητσοτάκης υποκατάστησε την πολιτική με το ακριβοπληρωμένο επικοινωνιακό μάρκετινγκ, και αεροβατεί με κατασκευασμένες προβλέψεις εκλογικής επικράτησης -τη στιγμή που ηττάται σε όλα τα πολιτικά μέτωπα.

* https://www.anoixtoparathyro.gr
/%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%AC-%CF%83%CF%85%CE%BD-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%B8%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%BB%CE%AC%CE%B8%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%BA/ ,17 Φεβρουαρίου 2019

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Θ. Τσουκάτος: Ο «στρατηγός» που «εκτέλεσε» τον Κ. Σημίτη -και όλοι το χάρηκαν


Του Γ. Λακόπουλου *

Και οι πέτρες του ΠΑΣΟΚ ξέρουν ότι ο Κώστας Σημίτης δεν θα γινόταν ποτέ πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αν δεν είχε γνωρίσει τον Θ. Τσουκάτο- μέσω των περίφημων » λοχαγών» του Κινήματος.
Κατά παράδοξο τρόπο ο «αστός της οδού Αναγνωστοπούλου» και ο «γιος του μπακάλη» από το Λεωνίδιο έδεσαν. Χωρίς όμως να γίνουν ποτέ φίλοι. Δεν ενάλλασσαν οικογενειακές επισκέψεις και οι γυναίκες του δεν έκαναν παρέα. Ο Τσουκάτος παραήταν λαϊκός και δεν θα μπορούσε να σταθεί τους κύκλους των Σημιταίων, από τη στιγμή που έλεγε ακόμη «καλάμε…»- αντί «καλούμε».

Ο Σημίτης καλλιεργημένος και σοβαρός άνθρωπος, γερμανόστροφης παιδείας, με εξ αγχιστείας σχέση με τον Πέτρο Γαρουφαλιά και οικογενειακή επαφή με το Παλάτι, μέλος της αστικής Αθήνας και ενός τμήματος του κατεστημένου, είχε εντυπωσιακή προδικτατορική δραστηριότητα με τον «Όμιλο Παπαναστασίου» και δράση κατά της χούντας.

Ένας τυπικός κεντροαριστερός της εποχής που μπήκε στο ΠΑΚ και μετά στο ΠΑΣΟΚ ως μέλος της ηγετικής ομάδας του εξ αρχής- αδιαφόρησε για την εξόντωση της Δημοκρατικής Άμυνας, όπου είχε φίλους, και έπαιξε ρόλο στη κρίσιμη Συνδιάσκεψη του 1977. Στη συνέχεια άρχισε να τον πνίγει το ιμπέριουμ του Ανδρέα Παπανδρέου και το 1978 με αφορμή μια αφίσα για την ΕΟΚ αποσύρθηκε στη Γερμανία.

Επέστρεψε τις παραμονές των εκλογών του 1981, άνοιξε πολιτικό γραφείο στην οδό Πανεπιστήμιου και αυτοχρίσθηκε υποψήφιος. Αλλά ο Παπανδρέου δεν τον έβαλε ποτέ στο ψηφοδέλτιο της Α΄ Αθήνας. Ωστόσο τον έκανε υπουργό Γεωργίας στην «κυβέρνηση της Αλλαγής» – για ολόκληρη την πρώτη τετραετία. Ο απολογισμός του υπήρξε μάλλον αρνητικός.

Μετά τη νίκη του 1985 τον τοποθέτησε στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για να σηματοδοτήσει το σφίξιμο της οικονομικής πολιτικής μετά τι γαλαντομία του 1981. Αλλά δυο χρόνια αργότερα ανήγγειλε- ερήμην του -την ανατροπή αυτής της πολιτικής και τον ανάγκασε σε παραίτηση. Από εκείνη τη στιγμή είναι και επισήμως εσωκομματικός του αντίπαλος. Συχνά ο ίδιος ο Παπανδρέου τον καταγγέλλει για συμμετοχή σε «κεντροδεξιά σενάρια».
Στην πραγματικότητα ο Σημίτης είχε στρατολογηθεί για την «μετά Παπανδρέου εποχή» από τον ένα άξονα της τότε διαπλοκής που έχει ως βάση το Συγκρότημα Λαμπράκη -που είχε στρατολογήσει αντιστοίχως τον Μιλτ. Έβερτ στη ΝΔ. Κόντρα στον άλλο άξονα που είχε αναφορά σε άλλη επιχειρηματική ομάδα -πάλι με συνδετικό κρίκο τον ΔΟΛ, αλλά επένδυσε σε κάτι πιο σίγουρο: το Γιώργο Γεννηματά.

Δίπλα τους προσπαθούσε να διαμορφώσει προϋποθέσεις υπερκερασμού και των δυο ο Γεράσιμος Αρσένης ως ανταγωνιστής κυρίως του Σημίτη. Αυτές οι εξωκομματικές αντιπαλότητες σχηματοποιήθηκαν πλησιάζοντας προς το 1989 -με φόντο αφενός το σκάνδαλο Κοσκωτά και αφετέρου την ασθένεια του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο Σημίτης προσδοκούσε το τέλος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και δεν πήγε ούτε μάρτυρας στη δίκη του. 
Το 1990 και με τον Παπανδρέου εκτός από ασθενή και υπόδικο οργάνωσε- στη διαβόητη συνεδρίαση του Πεντελικού- την ανατροπή του Παπανδρέου. Με «εκτελεστικά όργανα » τον Κ. Λαλιώτη, την Μελίνα Μερκούρη και τον Παρ. Αυγερινό, ποικιλοτρόπως ευεργετηθέντα από τον Παπανδρέου.

Με την παρέμβαση Γεννηματά ο Παπανδρέου διασώθηκε. Ο Σημίτης πλέον είναι πολέμιος του, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να τον συμπεριλάβει και στην κυβέρνηση Ζολώτα και στην δίκη του μετά το 1993.

Στο κομματικό παρασκήνιο τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει. Ο επερχόμενος διάδοχος του Παπανδρέου είναι ο Γ. Γεννηματάς, και ο Σημίτης περισσότερο προσπαθεί να πλασαριστεί ως δεύτερος δίπλα του. Δεν είχε καμία πιθανότητα να εξελιχθεί σε επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ.

Εκεί μπαίνει στη ζωή του ο Τσουκάτος. «Είμασταν σε σένα σκοτεινό δωμάτιο και ο Τσουκάτος άνοιξε τα παράθυρά να μπει φως» έλεγε ο Γιώργος Βέλτσος για την έδρα του Σημίτη στην οδό Ακαδημίας.

Τον έπεισε ότι «έχει δυναμική»»και ανέλαβε να την αναδείξει. Σε συνθήκες μυστικότητας τις περισσότερος φορές τον έφερε σε επαφή με ολόκληρο το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ ανά την επικράτεια και με επιμέρους οργανωμένες ομάδες του, όπως οι συνδικαλιστές.

Η ασθένεια και τελικά η απώλεια του Γ. Γεννηματά άνοιξε το δρόμο. Με υπερένταση στο παρασκήνιο ο Τσουκάτος-, που θα γίνει πλέον γνωστός ως «στρατηγός»- οδηγεί τον Σημίτη στην πρωθυπουργία τον Ιανουάριο του 1996 και στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ έξι μήνες αργότερα.

Είναι πλέον και οι δυο πανίσχυροι. Ο Σημίτης ως Πρωθυπουργός και ο Τσουκάτος ως κινητήρια δύναμη της κομματικής παρουσίας του. «Θόδωρος Τσουκάτος στο κόμμα και το κράτος» λένε όλοι. Ωστόσο η εμφανής επαφή Σημίτη με εκδοτικούς ομίλους και επιχειρησιακά κέντρα- που έχουν γυρίσει την πλάτη στον Έβερτ για χάρη του στις εκλογές του 1996- φέρνει τριβές στο ΠΑΣΟΚ και δημιουργεί αντιπαλότητες.

Παράγοντες που συνδέονται με συγκεκριμένο ανερχόμενο επιχειρηματία, χρεώνουν στον Τσουκάτο ότι ευνοεί τον ανταγωνιστή του. Ο Σημίτης παίρνει θέση υπέρ του πρώτου και τον καλεί σε… απολογία, μετά από μια «αποκάλυψη» για βόλτα με κότερο του επιχειρηματία. Το μέλος του ΕΓ και τον » έδωσε» ήταν επίσης επιβάτης στο ίδιο κότερο.

«Σε είχα σαν πατέρα μου και με αδίκησες» του είπε ο Τσουκάτος όταν διαπίστωσε την πρόθεσή του να τον υποβαθμίσει. Ήταν ήδη βουλευτής Επικρατείας, το μόνο που του είχε δώσει ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες του.
Ο Σημίτης δεν συγκινήθηκε. «Είναι κρύο αίμα» εξομολογήθηκε στους δικούς ο Τσουκάτος και περιορίσθηκε σε ένα γραφείο στη Χαρ. Τρικούπη.

Εκεί τον βρήκε το 1999 η προσφορά του ενός εκατομμυρίου μάρκων από τον Χριστοφοράκο. Αντί να αντιγράψει το μοντέλο περί «πολιτικής δίωξης» είπε την αλήθεια του: «Παρέλαβα τα λεφτά για το κόμμα»- όπως είχε ξανασυμβεί. Οι μόνοι μάρτυρες που θα μπορούσαν να ξέρουν το επιβεβαίωσαν. Ο Σημίτης έκανε μια αμήχανη -ως εχθρική- δήλωση, δηλαδή σαν… αδιάφορος τρίτος.

Αλλά κανείς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την κήρυξη άγνοιας για θέματα που τον αφορούν άμεσα. Στο Δικαστήριο οι μαρτυρίες υπέρ του Τσουκάτου επαναλήφθηκαν. ‘Αρα ο Σημίτης πρέπει να εξηγήσει έτσι κι αλλιώς γιατί έστειλε στο κόμμα του λεφτά ο Χριστοφοράκος.
Αλλά η απολογία του Τσουκάτου ήταν κάτι που μάλλον δεν περίμενε. Αφού εξήγησε γιατί δεν μπορεί να ήταν ο ίδιος ο διαμορφωτής των σχέσεων του Χριστοφοράκου με την κυβέρνηση Σημίτη, έστησε τον πρώην πρωθυπουργό στα τρία μέτρα: «Με έκαναν αποδιοπομπαίο τράγο… Με έστειλαν εδώ ως μαύρο πρόβατο και το ΠΑΣΟΚ σφύριζε κλέφτικα». Εκτός από τον Σημίτη σημαδεύει και τον Γ. Παπανδρέου, ρίχνοντας και ένα σκαμπίλι στον -καταδικασμένο- Γ. Παπακωνσταντίνου που τον «έριξε στα σκυλιά» για λογαριασμό του.

Δεν τελείωσε εκεί. Πριν κατεβεί από το βήμα στάθηκε και πυροβόλησε στο δόξα πατρί τον Κώστα Σημίτη: μόνο για τις εκλογές του 2000, ήτοι- μετά την υποβάθμιση του ιδίου- το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη πήρε από εταιρίες 16 δισ. δραχμές.
Είναι μια κανονική «εκτέλεση» με το πιο αξιόπιστο τελετουργικό που θα μπόρεσε να υπάρξει: στην αίθουσα εντός δικαστηρίου. Όλοι ήξεραν πλέον ότι εκεί δεν κρίνεται πλέον η ενοχή του Τσουκάτου, αλλά η τιμή και η υπόληψη της κυβέρνησης Σημίτης και η ευθύνη του ιδίου προσωπικά.

Τώρα βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και η θεωρία «η διαφθορά είναι κοινωνικό φαινόμενο» και η έκφραση «λύπης» για τον Γιάννο Παπαντωνίου δεν αρκεί. Το θέμα τον αφορά προσωπικά ως πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ: αργά ή γρήγορα πρέπει να εξηγήσει γιατί πήγαν τόσα λεφτά στο κομματικό ταμείο του και πώς δαπανήθηκαν. Λίγοι θα λυπηθούν για τη δύσκολη θέση του.

Όπως άλλωστε κάποιοι άλλοι χρειάζεται να εξηγήσουν γιατί η πορεία του χρήματος σε μια τουλάχιστον περίπτωση, ήταν διαφορετική από το ένα εκατομμύριο μάρκα που διαχειρίσθηκε ο Τσουκάτος- και για την ακρίβεια γιατί δεν έφτασαν ποτέ.

Λένε ότι ο πάλαι ποτέ «στρατηγός» του Σημίτη τέλειωσε τον παλιό «μέντορα» του με αποχρώσεις συγκίνησης στη φωνή του. Εύλογο. Ο Τσουκάτος πίστεψε στον Σημίτη και έδινε πραγματικά τον εαυτό του για να επικρατήσει. Και ίσως αυτό που τον πείραξε περισσότερο δεν ήταν ότι κατέστη αποσυνάγωγος και ταλαιπωρείται για μια δεκαετία, αλλά ότι ο Σημίτης τον αδίκησε με τον πιο κυνικό τρόπο. Αυτό θα του το πληρώσει…
  https://www.anoixtoparathyro.gr/ ,   14 Φεβρουαρίου 2019 

Η ήττα Ερντογάν

Αποτέλεσμα εικόνας για ερντογαν σουλτανος


Κώστας Ράπτης
 *

Η πολυετής συριακή περιπέτεια της Τουρκίας ξεκίνησε με τη φιλοδοξία της ανατροπής του Μπασάρ αλ Άσαντ και της δημιουργίας ενός οιονεί προτεκτοράτου νοτίως των συνόρων. Οδηγήθηκε στην προσπάθεια αποτροπής της ανάδυσης μιας νέας κουρδικής οντότητας, απειλητικής για την ακεραιότητα της ίδιας της Τουρκίας – και καταλήγει στην επαναβεβαίωση του Άσαντ ως κύριου εγγυητή της τουρκικής ασφάλειας.
Επιχειρεί όλο το προηγούμενο διάστημα ο Ταγίπ Ερντογάν να εξασφαλίσει τη συναίνεση είτε των Αμερικανών είτε των συνομιλητών του της λεγόμενης "διαδικασίας της Αστάνα” στην δημιουργία από τον τουρκικό στρατό μίας παραμεθόριας ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία, ώστε να απωθηθούν οι Κούρδοι μαχητές του YPG (αδελφής οργάνωσης του ΡΚΚ).
Όμως η διαπραγμάτευση με τη Ουάσιγκτον καρκινοβατεί, διότι ΗΠΑ και Ισραήλ δεν προτίθενται να εγκαταλείψουν το "κουρδικό χαρτί”, αλλά και διότι η εξυπηρέτηση των τουρκικών σχεδιασμών οφείλει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συνεννόησης (π.χ. σε ό,τι αφορά την προμήθεια από την Άγκυρα ρωσικών συστημάτων S-400), η οποία δεν προκύπτει.

Αλλά και η τέταρτη κατά σειρά τριμερής συνάντηση κορυφής της "διαδικασίας της Αστάνα” την Πέμπτη στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας, υπήρξε απογοητευτική για τον Ερντογάν, καθώς οι πρόεδροι της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και του Ιράν Χασάν Ροχανί κατέστησαν σαφές, όσο και αν εξέφρασαν την κατανόησή τους στις τουρκικές ανησυχίες, ότι η "κυριαρχία, ανεξαρτησία, ενότητα και εδαφική ακεραιότητα” της Συρίας πρέπει να γίνει σεβαστή.

Το ανακοινωθέν της συνάντησης του Σότσι καλωσορίζει ως εξέλιξη θετική και σταθεροποιητική για την περιοχή ("αν υλοποιηθεί”, όπως προστίθεται χαρακτηριστικά) την εξαγγελία αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων από τα κουρδοκρατούμενα εδάφη της βορειοανατολικής Συρίας, ενώ διαβεβαιώνει ότι οι τρεις συνανάδοχες της διαδικασίας της Αστάνα δυνάμεις θα εξακολουθήσουν να κινούνται συντονισμένα για την ασφάλεια της περιοχής με γνώμονα τη διαφύλαξη της συριακής κυριαρχίας και ακεραιότητας.

Παράλληλα, καταδικάζεται η "προσπάθεια να δημιουργηθούν νέες πραγματικότητες επί του εδάφους, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας”, τονίζεται ότι οι αρχές του Καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να γίνονται καθολικά σεβαστές και εκφράζεται η βούληση να καταπολεμηθεί η "αποσχιστική ατζέντα”.
Οι παραπάνω παρατηρήσεις αποτελούν βεβαίως υπαινιγμό για τους αμερικανικούς σχεδιασμούς, όμως μπορούν να διαβαστούν και ως προειδοποίηση προς τυχόν μονομερείς κινήσεις της ίδιας της Τουρκίας.
Επιπλέον στο ανακοινωθέν του Σότσι υπενθυμίζεται η ανάγκη σταθεροποίησης της ανταρτοκρατούμενης επαρχίας της Ίντλιμπ στη βορειοδυτική Συρία, με πάταξη των χαρακτηρισμένων από τον ΟΗΕ ως τρομοκρατικών οργανώσεων, επί τη βάσει του ρωσο-τουρκικό μνημόνιο του περασμένου Σεπτεμβρίου. Επιπροσθέτως γίνεται λόγος για την προσπάθεια ανοικοδόμησης της Συρίας, ασφαλούς επιστροφής των προσφύγων και εκπόνησης νέου Συντάγματος, ενώ επαναβεβαιώνεται ότι η τριμερής συνεργασία υπερβαίνει τη συριακή κρίση.

Κατά τις κοινές δηλώσεις των τριών ηγετών ο Ερντογάν είχε την ευκαιρία να ακούσει τον Ροχανί να υποστηρίζει ότι οι Κούρδοι της Συρίας δεν μπορούν να παρακαμφθούν, διότι μένουν στην περιοχή επί αιώνες, και τον Πούτιν να επισημαίνει ότι χρειάζεται να δοθεί τελική λύση στο ζήτημα της Ίντλιμπ και ότι η ισχύουσα κατάπαυση του πυρός δεν μπορεί να προσφέρει κάλυψη στη δράση εξτρεμιστών. Από την πλευρά του ο Τούρκος πρόεδρος, εν μέσω θερμών σχολίων για το επίπεδο συνεργασίας που έχει επιτευχθεί, περιορίστηκε να παρατηρήσει ότι η εδαφική ακεραιτότητα της Συρίας δεν εξασφαλίζεται όσο δεν πατάσσεται το YPG.

Με άλλα λόγια, η προσπάθεια του Ερντογάν να χρησιμοποιήσει την τριμερή ως μέσο πίεσης προς την αμερικανική πλευρά (και αντιστρόφως) αποτυγχάνει και κατά τα δύο σκέλη. Μάλιστα, το ανακοινωθέν του Σότσι αποτελεί πλάγια υπενθύμιση του γεγονότος ότι η κατοχή συριακών εδαφών στην οποία έχει ήδη προχωρήσει ο τουρκικός στρατός (Αφρίν, Αζζά, Τζαράμπουλους) θα πρέπει κάποτε να τερματισθεί.

* Πηγή: capital.gr