Η Τσουκνίδα - φάρμακο .Με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες

Όνομα: Τσουκνίδα
Επιστημονική ονομασία: Ουρτίκη η Κνίδη η δίοικη – Urtica dioicaΆλλα ονόματα: Τσικνίδα ήμερη, αγκινίδα

Ταπεινό αλλά και εξαιρετικά θεραπευτικό φυτό, η τσουκνίδα απαντάται σε όλη την Ευρώπη και είναι πολύ κοινή στα χέρσα εδάφη, στους φράχτες, σε κοπρισμένα αζωτούχα εδάφη κοντά σε κατοικημένες περιοχές, όπου μερικές φορές σχηματίζει σημαντικές αποικίες και γενικά σε ακαλλιέργητους τόπους. Είναι επίσης, πολύ κοινό φυτό της ελληνικής υπαίθρου.

Υπάρχουν περισσότερα από 500 είδη σε όλο τον κόσμο, στην Ελλάδα όμως ευδοκιμεί ιδιαίτερα λόγω του κλίματος και της χλωρίδας της .
Συστατικά

• Η τσουκνίδα περιέχει φλαβονοειδή, αμίνες, γλυκοκινόλη και ανόργανα συστατικά. 
•  Περιέχει ,βιταμίνες Α, C, Ε, Κ μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως σίδηρο, κάλιο, μαγγάνιο, φώσφορο, ψευδάργυρο, μαγνήσιο και σελήνιο, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη και φυλλικό οξύ.
• Περιέχει επίσης και πολλά φυτοχημικά στοιχεία όπως το λυκοπένιο, β-καροτένιο, καφεϊκό οξύ και βεταΐνη. Τα φύλλα περιέχουν επίσης, μια ισταμινική ουσία, μυρμηγκικό οξύ, πυρίτιο και τανίνη.
• Κατά τον Saladin, το φυτό περιέχει νιτρικό ασβέστιο, οξείδιο του σιδήρου, ξυλώδη ουσία και χλωροφύλλη. Είναι πλούσια σε άλατα και οι κορυφές του φυτού περιέχουν ακόμη, χαλκό, χλώριο, νάτριο και ορμόνες.

Ιστορία και παράδοση

Το λατινικό της όνομα είναι urtica και το πήρε από τον Πλίνιο, εξαιτίας του καψίματος και της φαγούρας που προκαλεί, όταν έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο σώμα.

.
Οι Ρωμαίοι στρατιώτες, για να αντιμετωπίσουν τους ψυχρούς χειμώνες κατά τη διάρκεια των εκστρατειών τους, τρίβονταν με τσουκνίδες. 

Οι αρχαίοι Έλληνες την έτρωγαν. Ο ίδιος ο πατέρας της ιατρικής ο Ιπποκράτης την είχε χαρακτηρίσει πριν από 2500 χρόνια, “πανάκεια” δηλαδή την είχε εντάξει στα φυτά που κάνουν για όλες τις ασθένειες.

Ο Έλληνας ιατρός Γαληνός στο βιβλίο του “De Simplicibus Medicamentis ad Paternainum (espurio)” τη συνιστούσε για πολλές παθήσεις.

Η δράση της τσουκνίδας καταγράφηκε επίσης από το Χρύσιππο, τον Αριστοφάνη και τον Ησίοδο. Έχει διασωθεί απόσπασμα του Αριστοφάνη, ο οποίος συνιστούσε στους Αθηναίους να φυτεύουν ακόμη και άγριες τσουκνίδες στους κήπους τους.

Ο Απίκιος συμβούλευε μερικούς αιώνες πριν: «Όταν ο ήλιος βρίσκεται στον Κριό, κόψε θηλυκές τσουκνίδες για να τις χρησιμοποιείς για φάρμακο». Ακόμη, ο ίδιος συγγραφέας μας έχει παραδώσει συνταγή για τσουκνίδες ομελέτα με καλής ποιότητας ελαιόλαδο και άφθονο πιπέρι.

Ο Πετρώνιος, συγγραφέας σύγχρονος του Νέρωνα, έγραφε ότι για να επανακτήσουν οι άνδρες τη χαμένη τους σεξουαλικότητα, θα έπρεπε κάποιος να τους μαστιγώσει με μια δέσμη από τσουκνίδες στον αφαλό, τα νεφρά και τα οπίσθια!

Οι Ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν την τσουκνίδα για την θεραπεία της ακμής, της διάρροια και για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

Θεραπευτικές δράσεις, ιδιότητες 

και χρήσεις της τσουκνίδας

• -Αντιαναιμικό και τονωτικό.
• -Είναι από τα πολυτιμότερα φυτά που θεραπεύει τις παθήσεις του προστάτη.
• -Αντιδιαβητικό και προληπτικό του σκορβούτου.
• -Αντιοξειδωτικό, κατά της ανάπτυξης των ελευθέρων ριζών.
• -Σπασμολυτικό στις περιπτώσεις ρευματισμών και ισχιαλγίας, δρα θεραπευτικά σε περιπτώσεις παραλύσεων.
• -Αιμοστατικό. Για αιμορραγίες, αιμοπτύσεις, μητρορραγία, αιματουρία, αιμοφιλία, ρινορραγία.
• -Θεωρείται φυτό διουρητικό.
• -Για διάρροιες και εντερίτιδα.
• -Η περιεκτικότητα της σε σεκρετίνη, διεγείρει το πάγκρεας για την παραγωγή ινσουλίνης βοηθώντας στη διατήρηση της ευγλυκαιμίας στους διαβητικούς.
• -Στυπτικό πχ κατά των αιμορροϊδων.
• -τονώνει τον οργανισμό σε άτομα ηλικιωμένα, σε νεαρά άτομα που βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξής τους και σε άτομα εξασθενημένα και αναιμικά.
• -Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση στα παρασκευάσματα και τα καταπλάσματα από το φυτό αυτό, ικανή να ανακουφίσει συμπτώματα φλεγμονών.
• -βελτιώνει τη λειτουργία των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος και ενδείκνυται σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων.
• -Κατά της αρθρίτιδας (διαλύει το ουρικό οξύ), κατά της υδρωπικίας και της παχυσαρκίας.
• -Η τσουκνίδα χρησιμοποιείται για την θεραπεία των παθήσεων του δέρματος της ακμής, των κονδυλωμάτων και του εκζέματος.
• -Κατά των παθήσεων της ουροδόχου κύστης και κατά της κράμπας του στομάχου.
• -Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η τσουκνίδα προστατεύει από την αιμορραγία και ενισχύει το έμβρυο. Στις θηλάζουσες μητέρες προωθεί την παραγωγή γάλακτος.
• -Συντελεί στη ρύθμιση του συστήματος των αδένων βελτιώνοντας τη λειτουργία τους.
• -Έχει αντιισταμινική δράση και έτσι είναι πολύτιμη σ’ όσους υποφέρουν από αλλεργίες.
• -είναι ένα από τα καλύτερα φυσικά μέσα για την αντιμετώπιση διαφόρων γυναικολογικών ασθενειών ή προβλημάτων.
• -Κατά των λίθων των νεφρών και της χολής, για την κυστίτιδα και τη νυχτερινή ενούριση.
• -Κατά της υπέρτασης.
• -Κατά της σεξουαλικής ανικανότητας.
• -Χρησιμοποιείται εξωτερικά, στις πληγές και εκδορές.

Άλλες χρήσεις

• -Χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική.
• -Για την τόνωση της τριχοφυϊας.
• -Για εξωτερική χρήση είναι ένα από τα καλύτερα βότανα για την θεραπεία της λιπαρότητας των μαλλιών και της πιτυρίδας.
• Από τους ινώδεις βλαστούς του φυτού γίνεται κλωστή για καλής ποιότητας ύφασμα. Παλαιότερα, οι Βασκίρος και Καμτσαντάλος τους χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή χορδών και διχτυών για το ψάρεμα.
• -Οι σπόροι της τσουκνίδας δραστηριοποιούν την ωοτοκία των ορνίθων.
• -Μπορούμε να ανακατέψουμε τσουκνίδα με την τροφή σκύλων, αλόγων, αγελάδων και χοίρων. Θα δυναμώσει το τρίχωμά τους και θα το κάνει να γυαλίσει.
• -Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κηπουρική για την καταπολέμηση της ψώρας. Γι αυτό το σκοπό αναμειγνύονται 500-700 γρ. χλωρής ή 200 γρ. αποξηραμένης τσουκνίδας με 5 λίτρα κρύου νερού για ένα εικοσιτετράωρο. Μετά ψεκάζονται τα προσβεβλημένα φυτά.
• 
  
• Παρασκευή – δοσολογία:

Έγχυμα
Βάζουμε 6 κ.σ ξηρό βότανο σε ½ λίτρο βραστό νερό και το αφήνουμε σκεπασμένο για 15 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε 2 φλιτζάνια την ημέρα.

Αφέψημα
Βράζουμε 1-2 κ.γ ξηρό βότανο με ένα φλιτζάνι νερό για 3-5 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε 2-3 φλιτζάνια την ημέρα.

Εξωτερική χρήση
Φτιάχνετε ένα αφέψημα (2-4 κ.σ σε 200 γρ. νερό) και κατά των ρευματισμών και νευραλγιών, για εντριβές και κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλκολάτ (οινοπνευματώδες διάλυμα χλωρών φύλλων της τσουκνίδας σε οινόπνευμα), μία χούφτα χλωρά φύλλα σε 500 γρ. οινόπνευμα (40 % συμπυκνωμένο), ή στη θέση του τσίπουρου, ούζο ή βότκα, να μουλιάσουν για 24 ώρες.
Ενδιαφέροντα
-Την τσουκνίδα μπορούμε να την τρώμε βραστή με λάδι και λεμόνι, να φτιάξουμε τσουκνιδόπιττες αλλά ακόμα πιο εύγευστη είναι η σούπα από τσουκνίδα. Στη σούπα δεν χάνονται οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία αφού την προσθέτουμε μόλις τρία λεπτά πριν το τέλος του ψησίματος.

-Στη Μακεδονία, με τσουκνίδες φτιάχνουν νοστιμότατο τσουκνιδοπίλαφο.

-Στην Ιταλία, η τσουκνίδα μαγειρεύεται με ριζότο και άφθονο τυρί πεκορίνο.

-Οι τσουκνίδες είναι πολύ νόστιμες αν φαγωθούν ομελέτα με ελάχιστο βούτυρο.

-Η φαγούρα και το κάψιμο που νιώθουμε όταν έλθουμε σε επαφή με την τσουκνίδα, οφείλεται σε ένα δηλητηριώδες υγρό, που περιέχουν οι λεπτές βελόνες του φυτού, στη σύσταση του οποίου υπάρχει μυρμηκικό οξύ, ακετυλοχολίνες και ισταμίνες, οι οποίες όμως βελόνες καταστρέφονται με το βράσιμο ή το ψήσιμο.

-Το πιο δηλητηριώδες είδος τσουκνίδας είναι το γνωστό με την ονομασία φύλλο του διαβόλου που βρίσκεται στη νήσο Τιμόρ.
Προφυλάξεις

Η κατανάλωσή της τσουκνίδας θα πρέπει να γίνει με σύνεση και κατόπιν συνεννοήσεως με τον θεράποντα ιατρό σας, γιατί μπορεί να αλληλεπιδράσει με την φαρμακευτική αγωγή που ακολουθείτε.

Καλό είναι να αποφεύγεται η κατανάλωσή της από γυναίκες που πάσχουν από αδενώματα της μήτρας ή κυοφορούν και από άτομα που παρουσιάζουν αυξημένη πηκτικότητα στο αίμα και αρτηριοσκλήρυνση.

Προσοχή: Το παραπάνω άρθρο έχει ενημερωτικό σκοπό. Πριν χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε συνταγή ή πριν αλλάξετε τις διατροφικές σας συνήθειες, ζητήστε τη γνώμη του κατάλληλου επαγγελματία υγείας ή διατροφολόγου. 

Εάν λαμβάνετε φαρμακευτική αγωγή, βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις.

http://enallaktikidrasi.com/2016/06/tsouknida-idiotites-xrisi/

Σε drag show στην Αθήνα διασκέδασε την Παρασκευή ο Νίκος Καρανίκας

Στο γνωστό για τα drag show μαγαζί «Κούκλες» βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής ο σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού του Αλέξη Τσίπρα, Νίκος Καρανίκας.
Λίγες ημέρες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την αλλαγή φύλου από τα 15 ο Νίκος Καρανίκας πέρασε ένα ευχάριστο - όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες - βραδύ στο μαγαζί που βρίσκεται στο Κουκάκι, στην οδό Ζαν Μωρεάς.
Ο πρωθυπουργικός σύμβουλος πόζαρε όχι με μια αλλά με πέντε διαφορετικές πρωταγωνίστριες του σόου που παρουσιάζεται στις «Κούκλες» κάθε Παρασκευή και Σάββατο.
Η παρουσία του σε ένα τέτοιο μαγαζί δεν αποτελεί, πάντως, κάτι παράδοξο για τον Νίκο Καρανίκ, ο οποίος έχει δηλώσει αρνητής στράτευσης, είναι αδιόριστος εκπαιδευτικός και σερβιτόρος, μέλος της ΚΝΕ, ιδρυτικό μέλος του Συνασπισμού και από τις αρχές του 2015 κατέχει θέση ειδικού συμβούλου στο γραφείο Στρατηγικού Σχεδιασμού της Γενικής Γραμματείας του πρωθυπουργού.

Εξάλλου ο ίδιος πριν από τέσσερα 24ωρα αποθέωνε τον Αλέξη Τσίπρα για την ομιλία του στη Βουλή στην οποία υπερασπίστηκε τη διάταξη για την αλλαγή φύλου από τα 15 γράφοντας στο Facebook ότι τίμησε τη χώρα και τους αγώνες για αξιοπρέπεια.

Δείτε τις φωτογραφίες του Νίκου Καρανίκα στις Κούκλες από το βράδυ της Παρασκευής:













http://www.protothema.gr/greece/article/722308/se-drag-show-stin-athina-diaskedase-tin-paraskeui-o-karanikas/ ,14/10/2017

Λεβέντης προς διεμφυλικούς: Μετανοείτε για να θεραπευτείτε από την εγκεφαλική σας βλάβη

Η Εκκλησία μου διεμήνυσε να μην παραιτηθώ λέει τώρα ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων - «Ήθελα να ταρακουνήσω 

το τέλμα γι' αυτό είπα ότι θα παραιτηθώ»!...

Όπισθεν ολοταχώς από όσα είπε για την παραίτησή του από βουλευτής τόσο σε τηλεοπτική του συνέντευξη όσο και σε κοινοβουλευτικούς συντάκτες έκανε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης.
Απέδωσε, μάλιστα, την κωλοτούμπα του στην Εκκλησία λέγοντας, το πρωί της Κυριακής στο ΣΚΑΪ, ότι κορυφαίοι ιεράρχες του διεμήνυσαν να μην παραιτηθει λέγοντάς του ότι θα τον βάλουν στην αφάνεια και έτσι θα λείψει από το βήμα της Βουλής.
«Ήθελα να ταρακουνήσω το τέλμα, γι' αυτό είπα ότι θα παραιτηθώ» συμπλήρωσε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων.

Όσον αφορά τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας ο οποίος υπέγραψε το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου ενώ ο ίδιος του είχε ζητήσει να μην το κάνει, ο Βασίλης Λεβέντης είπε με πικρία ότι «περίμενα να με πάρει τουλάχιστον ένα τηλέφωνο γιατί είμαστε φίλοι».

Επιμένοντας στο θέμα της αλλαγής φύλου είπε για το «συνάφι» των διεμφυλικών ότι «είναι σε εγκεφαλική διαστροφή, δεν είναι γεννετήσια βλάβη όπως λένε και αυτό νικιέται με τη μετάνεια» κατηγορώντας, επίσης, τη Νέα Δημοκρατία για βλασφημία επειδή είπε ότι οι διεμφυλικοί είναι εγκλωβισμένοι σε άλλα σώματα από αυτά που βρίσκονται.

Ζήτησε, τέλος, από τον Αλέξη Τσίπρα να μην τον ξανακαλέσει στο τηλέφωνο «ούτε για καλημέρα, εκτός αν σε 10 ημέρες πάρει πίσω αυτό το έκτρωμα (σ.σ. το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου)».

15/10/2017

Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε όλη την έκτακτη επικαιρότητα πρώτοι!

Aποστολή

Ακολουθήστε μας στα

Ο Ερντογάν θα πληρώσει για την εχθρότητά του στις ΗΠΑ , γράφει η έγκυρη γερμανική εφημερίδα«Die Welt»

«O Tούρκος πρόεδρος δεν διστάζει να προκαλέσει την Ουάσινγκτον. Με τον Τραμπ όμως απέκτησε έναν αντίπαλο ο οποίος δεν υποχωρεί» σημειώνει σε σχόλιό της η γερμανική εφημερίδα «Die Welt», η οποία αναλύει τους λόγους για τους οποίους ο Ερντογάν θα μπορούσε αυτή τη φορά να έχει ρισκάρει πάρα πολλά.

«Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογαν δεν είναι ο άνθρωπος που διστάζει, μέχρι τώρα όμως δεν τολμούσε να ξεπεράσει μια κόκκινη γραμμή. Οι στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ καλλιεργούνταν παρά τις όποιες αντιθέσεις με τους Ευρωπαίους. Η αδιάρρηκτη φιλία με τις ΗΠΑ ήταν η μεγαλύτερη στρατηγική επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας και κρατικό δόγμα της τουρκικής πολιτικής. Η πολιτική των αιχμών κατέληξε τώρα πια σε μια ανοιχτή κλιμάκωση της επιδείνωσης των σχέσεών τους. Από εταίροι μεταβλήθηκαν σε άσπονδους εχθρούς και στο τέλος θα μπορούσε να είναι ο Ερντογάν εκείνος ο οποίος θα πληρώσει το υψηλότερο τίμημα», γράφει ο αρθρογράφος της γερμανικής εφημερίδας.

H Welt, αφού κάνει αναφορά στην πρόσφατη σύλληψη του Τούρκου υπαλλήλου του αμερικανικού προξενείου της Κωνσταντινούπολης Μετίν Τοπούζ και στην άρση της έκδοσης βίζας για Τούρκους υπηκόους από αμερικανικής πλευράς, συνεχίζει: «Ο αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα Τζον Μπας χαρακτήρισε το γεγονός ''εκδίκηση ενός μέρους της τουρκικής κυβέρνησης'' και ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποσντάγ χαρακτήρισε με τη σειρά του τον Τοπούζ τρομοκράτη. Ο τελευταίος φέρεται ότι είχε την επαφή του Προξενείου με το υπουργείο Δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων και με τον εισαγγελέα Τσεκερίγια Εζ, ο οποίος εθεωρείτο και θεωρείται οπαδός του Φετουλάχ Γκιουλέν. Ο Τούρκος εισαγγελέας διεξήγαγε το 2013 έρευνες για τη διαφθορά στο στενό περιβάλλον του Ερντογάν, ο οποίος τις θεώρησε ως προσπάθεια ανατροπής του και γ'ι αυτό η τουρκική Δικαιοσύνη τον κατηγορεί σήμερα ότι είναι μέλος της "τρομοκρατικής οργάνωσης" του Γκιουλέν. Κατά την τουρκική Δικαιοσύνη ο Τοπούζ, ως "σύνδεσμος του Γκιουλέν", φέρεται να ήταν συνδιοργανωτής του αποτυχημένου πραξικοπήματος το περασμένο καλοκαίρι. Το πραξικόπημα οργανώθηκε εν μέρει από (Τούρκους) αξιωματικούς της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, η οποία χρησιμοποιείται και από τις ΗΠΑ. Έτσι, φαίνεται πως ο Ερντογάν είναι προσωπικά πεπεισμένος ότι οι ΗΠΑ είχαν ενθαρρύνει το πραξικόπημα ή ακόμα και ότι το οργάνωσαν. Όπως όμως λέει ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Γκάρετ Τζενκινς, ο οποίος ζει στην Κωνσταντινούπολη, "εάν οι ΗΠΑ είχαν οργανώσει το πραξικόπημα ο Ερντογάν θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα νεκρός". Με τις προτάσεις του Ερντογάν για ανταλλαγή (αμερικανών η ευρωπαίων) κρατουμένων στις τουρκικές φυλακές "αποδεικνύεται πόσο λίγο αντιλαμβάνεται τον κόσμο εκτός Τουρκίας ο Ερντογάν. Το να τα βάζει ταυτόχρονα με την Αμερική και την Γερμανία δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνο", λέει ο Τζένκινς».

«Ο Ερντογάν δεν παραλείπει επίσης να χαρακτηρίσει στην πατρίδα του τις ΗΠΑ ως "σκοτεινή δύναμη", η οποία επιθυμεί το κακό της Τουρκίας», συνεχίζει το άρθρο της Welt, το οποίο τονίζει επίσης το γεγονός ότι ο Τούρκος πρόεδρος «συνδέει συνεχώς τις επιφυλάξεις του κατά του χριστιανισμού με ένα κόμπλεξ κατά οτιδήποτε δυτικού, το οποίο είναι κατ΄αυτόν συνώνυμο της "ατιμίας". Εκπλήσσει επομένως το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έδειξαν υπομονή για τόσο διάστημα με τον ανάγωγο άντρα του Βοσπόρου».

Κατά τη Welt «υπάρχουν όμως και αντικειμενικοί λόγοι για την αποξένωση των δύο χωρών. Και οι δύο έχουν αλλάξει τις προτεραιότητες της εξωτερικής τους πολιτικής. Υπό τον Ομπάμα για τις ΗΠΑ είχε σημασία η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή και όχι η ο εκδημοκρατισμός. Προς το τέλος της θητείας του η Οάσινγκτον υποστήριξε τους κοσμικούς στρατιωτικούς πραξικοπηματίες στην Αίγυπτο. Προφανώς οι Αμερικανοί είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι Ισλάμ και Δημοκρατία τελικά δεν συμβαδίζουν. Το άλλοτε υποδειγματικό παράδειγμα της Τουρκίας έμοιαζε να το αποδεικνύει. Υπό τον "μετριοπαθή μουσουλμάνο" Ερντογάν η χώρα του έγινε ισλαμικότερη και λιγότερο δημοκρατική και άσκησε μια πολιτική η οποία δεν ανταποκρινόταν στα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο Ερντογάν αντίθετα ασκεί μια εξωτερική πολιτική η οποία θέλει να επαναφέρει τη χώρα του στη Μέση Ανατολή στο οθωμανικό μέγεθος, μεταξύ άλλων διά της ενισχύσεως εξτρεμιστικών σουνιτικών αδελφοτήτων και ενόπλων ομάδων στην περιοχή. Οι δύο στρατηγικές είναι διαμετρικά αντίθετες στη Μέση Ανατολή και η σύγκρουση μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον ήταν αναπόφευκτη. Αυτό αποδεικνύεται με τον εντυπωσιακότερο τρόπο στη Συρία: Eκεί οι ΗΠΑ και οι Κούρδοι συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν τους σουνίτες φονταμεναταλιστές. Ο Ερντογάν αντίθετα έχει συμμαχήσει με τη Ρωσία και το Ιράν. Η εχθρότητα με την Ουάσινγκτον δεν θα του κοστίσει ακριβά μόνο στο χρηματιστήριο», καταλήγει το άρθρο της Welt.
http://www.thetoc.gr/diethni/article/i-exthrotita-erntogan-stis-ipa-tha-tou-kostisei-kati-parapanw ,14.10.17

Το διαβολικό σχέδιο του Χίμλερ: τα SS έφτιαξαν οίκους ανοχής για να αυξήσουν την.... παραγωγικότητα των εξαθλιωμένων κρατουμένων στο ΄Αουσβιτς, το Μαουτχάουζεν ,το Ράβενσμπρουκ, το Μπούχενβαλντ , το Νταχάου και αλλού...

Πίσω από τις πύλες του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Άουσβιτς κρύβεται ένας από τους λιγότερο γνωστούς εφιάλτες του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου: ένας οίκος ανοχής για τους κρατούμενους.

76 χρόνια συμπληρώνονται αυτό το μήνα από τότε που ο Χάινριχ Χίμλερ συνέλαβε ένα διαβολικό σχέδιο για να αυξήσει την παραγωγικότητα των κρατουμένων διατάζοντας να ανοίξουν οίκοι ανοχής σε όλα τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την Ευρώπη. Το σχέδιο προέβλεπε ένα σύστημα μπόνους για τους αποστεωμένους λιμοκτονούντες κρατουμένους: αν δούλευαν σκληρά θα «ανταμείβονταν» με μια επίσκεψη στον οίκο ανοχής.

Το πρώτο από τα Lagerbordell, όπως ονομάζονταν, άνοιξε το 1942 στο Μαουτχάουζεν της Αυστρίας κι ακολούθησαν άλλα στο Ράβενσμπρουκ, το Μπούχενβαλντ, το Νταχάου και το Φλόσενμπουργκ: συνολικά δέκα τον αριθμό.



Ο Χάινριχ Χίμλερ επιθεωρεί τον οίκο ανοχής στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μάουτχάουζεν

Δύο από τους μεγαλύτερους οίκους ανοχής λειτουργούσαν στο Άουσβιτς της Πολωνίας, ο ένας στο Block 24 πίσω από την πύλη με τη γνωστή επιγραφή "Arbeit Macht Frei" («Η Εργασία Απελευθερώνει»). Περίπου 1.100.000 άνθρωποι βρήκαν το θάνατο στο διαβόητο στρατόπεδο, άλλοι στους θαλάμους αερίων, άλλοι εκτελέστηκαν, άλλοι πέθαναν από τα βασανιστήρια, την εξάντληση από την καταναγκαστική εργασία και την πείνα.

Η εφαρμογή του σχεδίου ανατέθηκε στον γιατρό των SS, Ζίγκφριντ Σβέλα, ο οποίος κατήρτισε τον «κανονισμό λειτουργίας» των οίκων ανοχής και διέταξε το ιατρικό προσωπικό του στρατοπέδου να φροντίζει ώστε να είναι καθαροί οι άνδρες και οι γυναίκες κρατούμενοι, οι γυναίκες να στειρώνονται, ενώ κατά τη συνουσία επιτρεπόταν μόνον η ιεραποστολική στάση. Ο Σβέλα απαίτησε ακόμη οι φρουροί του στρατοπέδου να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα από «ματάκια» στις πόρτες και να φροντίζουν ώστε οι γυναίκες να μην περνούν πάνω από ένα τέταρτο της ώρας με κάθε κρατούμενο.

Κι επέβαλε αυστηρούς κανόνες βάσει του εθνοφυλετισμού των ναζί: μόνον Γερμανοί μπορούσαν να πηγαίνουν με Γερμανίδες, οι Σλάβοι με Σλάβες, ενώ απαγορευόταν ρητά σε Εβραίους και οι Ρώσους οι επισκέψεις στα Lagerbordell.



Ο γιατρός των SS Ζίγκφριντ Σβέλα

Μαχητές της αντίστασης σκότωσαν τον Σβέλα πριν προλάβει να εφαρμόσει τα σχέδιά του, αλλά οι δύο οίκοι ανοχής εγκαινιάστηκαν τελικά τον Αύγουστο και το Νοέμβριο του 1943 υπό τη διοίκηση ενός άλλου κτήνους των SS, του Όσβαλντ Κάντουκ.

Οι υπεύθυνοι του φρικτού αυτού προγράμματος υπόσχονταν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και μεγαλύτερες μερίδες φαγητού σε μη Εβραίες κρατούμενες προκειμένου να δηλώσουν συμμετοχή. Ηλικίας 20-29 ετών οι περισσότερες υποχρεώνονταν να δέχονται κατά μέσο όρο έξι έως οκτώ άνδρες κάθε βράδυ, ενώ «εργάζονταν» και τις Κυριακές τα απογεύματα. Συνολικά 21 κρατούμενες «εργάστηκαν» στους οίκους ανοχής του Άουσβιτς.

Οι σκελετωμένοι κρατούμενοι που επιλέγονταν για να επισκεφθούν τα Sonderbauten (ειδικά κτίρια, όπως λέγονταν) υφίσταντο εξευτελιστικές ιατρικές εξετάσεις, ενώ τους έβαζαν απολυμαντικές κρέμες στα γεννητικά τους όργανα. Τους επέλεγε η διοίκηση του στρατοπέδου. Φώναζαν παρουσία όλων τα ονόματα των «τυχερών» και τους υποχρέωναν να πάνε στους οίκους ανοχής, ανεξάρτητα αν ήθελαν, αν ήταν εξαντλημένοι ή άρρωστοι.
«Όταν έφθαναν νέες φουρνιές κρατουμένων στο στρατόπεδο πήγαιναν άνδρες των SS στο κτίριο κι έλεγαν ότι ψάχνουν γυναίκες για μια ελαφριά δουλειά», λέει η Ίγκα Μπουνάλσκα της Ομάδας Μελέτης του Άουσβιτς. «Κάποιες προσφέρονταν εθελοντικά, αλλά ορισμένες άλλαζαν γνώμη όταν μάθαιναν τι τις ήθελαν. Επέλεγαν τις όμορφες και τις υγιείς και τις υπέβαλλαν σε ιατρική εξέταση. Τους παρείχαν από ένα ζεστό δωμάτιο με ωραία έπιπλα, τους πρόσφεραν έξτρα φαγητό, πολυτελή ρούχα και εσώρουχα από εκείνα που είχαν αφαιρέσει από τα θύματα που εκτελούσαν στους θαλάμους αερίων.»



Ο οίκος ανοχής στο ναζιστικό στρατόπεδο του Μάουτχάουζεν

Εφιαλτικές καταθέσεις κρατουμένων που ξέθαψε η Ομάδα Μελέτης του Άουσβιτς από τα αρχεία του μουσείου του στρατοπέδου καταγράφουν το πώς αντιμετώπιζαν οι ίδιοι κρατούμενοι τους οίκους ανοχής και τις γυναίκες που «εργάζονταν» εκεί.

«Οι οίκοι ανοχής εντάσσονταν στο πρόγραμμα βασανισμού των κρατουμένων από τα SS. Όποιος νομίζει ότι το Block 24 ήταν κάτι σαν δώρο που προσφερόταν στους φυλακισμένους δεν έχει ιδέα τι ήταν το Άουσβιτς. Οικοδομήθηκε για να εξευτελίζονται οι άνθρωποι. Ήταν άλλο ένα παράδειγμα της ωμότητας και του κυνισμού των ναζί, άλλο ένα έγκλημα του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού», είχε καταθέσει ένας πρώην κρατούμενος ονόματι Γιόζεφ Στσάινα.
Μια επιζήσασα, η Σοφία Μπατορ Στέπιεν, θυμήθηκε πώς ένα κορίτσι δέχθηκε να εργαστεί στον οίκο ανοχής επειδή λιμοκτονούσε.

«Όταν ανακοίνωσαν ότι αναζητούσαν εθελόντριες για μια πολύ ελαφριά δουλειά, εκείνη προσφέρθηκε. Δεν ήξερε τι θα τη ζητούσαν. Όταν τέλειωσε την εξέταση ο γιατρός τη ρώτησε αν γνώριζε τι θα κάνει. Εκείνη απάντησε αρνητικά, πρόσθεσε μόνον ότι απ’ αυτά που της είχαν πει θα ήταν εύκολη δουλειά και θα της έδιναν πολύ ψωμί. Εκείνος της είπε: “η δουλειά αυτή σημαίνει ότι θα έρχεσαι σε επαφή με άνδρες. Θα σου κάνω μια μικρή επέμβαση για να μη μείνεις ποτέ έγκυος. Σκέψου το καλά, έστω κι αν μ’ αυτόν τον τρόπο καταφέρεις να επιβιώσεις στο Άουσβιτς. Είσαι νέα, ίσως θελήσεις να γίνεις μητέρα στο μέλλον και δεν θα είναι πλέον δυνατό». Κι εκείνη του απάντησε ότι δεν τη νοιάζει να γίνει μητέρα. Το μόνο που ήθελε ήταν λίγο ψωμί...»



Κρατούμενες στο Άουσβιτς, που δεν «εργάστηκαν» στους οίκους ανοχής, περιμένουν στη σειρά μετά την απελευθέρωσή τους από τον σοβιετικό Κόκκινο Στρατό τον Ιανουάριο του 1945

Δεν ήταν μόνον οι κρατούμενοι που επισκέπτονταν τους οίκους ανοχής. Αν και απαγορευόταν στους φρουρούς και τους αξιωματικούς των SS να κοιμούνται με γυναίκες που δεν ήταν Γερμανίδες, πολλοί επωφελούνταν της ευκαιρίας, λέει η Ίγκα Μπουνάλσκα.

«Λόγω των ρατσιστικών νόμων που εφάρμοζε το Γ΄Ράιχ απαγορευόταν στους Γερμανούς να χρησιμοποιούν τους οίκους ανοχής», λέει η Ίγκα Μπουνάλσκα. «Ωστόσο, ξέρουμε ότι υπήρχαν στρατιώτες που το έκαναν. Γερμανοί στρατιώτες, αλλά και άλλοι που υπηρετούσαν στα SS, Ουκρανοί, Λευκορώσοι κ.α. Φαίνεται ότι οι στρατιώτες χρησιμοποιούσαν συχνά τους οίκους ανοχής, καθώς σε πολλές καταθέσεις βρίσκουμε πληροφορίες για το γεγονός ότι οι γυναίκες που “εργάζονταν” εκεί γνώριζαν όλα τα τελευταία νέα από τα πολεμικά μέτωπα. Φυσικά οι στρατιώτες το έκαναν παράνομα, πιθανώς δωροδοκώντας τον Όσβαλντ Κάντουκ, που ήταν υπεύθυνος για τους οίκους ανοχής.»

Ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για το τι απέγιναν οι επιζήσασες από τις γυναίκες που εργάστηκαν στους οίκους ανοχής.

«Η εργασία στους οίκους ανοχής τους έδωσε την ευκαιρία να επιβιώσουν», λέει η Μπουνάλσκα. «Ξέρω ότι σήμερα βλέπουμε το όλο θέμα από διαφορετική οπτική γωνία, αλλά οι γυναίκες αυτές είχαν μόνον δύο επιλογές: ή τον οίκο ανοχής και την επιβίωση ή το θάλαμο αερίων»...

Πηγή: | iefimerida.gr ,13.10.17

Το μυστήριο για τους πρώτους κατοίκους της Νήσου του Πάσχα έγινε βαθύτερο μετά και νέα επιστημονική μελέτη

Το μυστήριο παραμένει...

Για τους πρώτους κατοίκους  της Νήσου του Πάσχα.

Το ποιοι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της, απομονωμένης στον Ειρηνικό ωκεανό, Νήσου του Πάσχα με τα εντυπωσιακά πέτρινα αγάλματα, αποτελεί εδώ και χρόνια ένα μυστήριο. Αλλά, μία ανάλυση του DNA των κατοίκων της κάνει το μυστήριο μάλλον ακόμη μεγαλύτερο.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι έφθασαν στη Νήσο του Πάσχα το 1722. Η νέα γενετική έρευνα από μια διεθνή ομάδα επιστημόνων αποκλείει την πιθανότητα ότι πριν από αυτή την άφιξη οι κάτοικοι του νησιού είχαν έλθει σε επαφή και επιμιξία με κατοίκους της Νότιας Αμερικής. Συνεπώς παραμένει το αίνιγμα από πού, πώς και πότε είχαν φθάσει στο νησί οι πρώτοι άνθρωποι.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή βιολογικής ανθρωπολογίας Λαρς Φέρεν-Σμιτς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σάντα Κρουζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Current Biology", ανέλυσαν DNA από οστά πέντε αρχαίων σκελετών, που είχαν έλθει στο φως στη διάρκεια ανασκαφών στη δεκαετία του 1980 και σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο Κον-Τίκι του Όσλο. Τρία από τα πέντε άτομα είχαν ζήσει πριν από την άφιξη των πρώτων Ευρωπαίων και δύο μετά από αυτήν, οπότε ήταν δυνατό να γίνουν γενετικές συγκρίσεις.
«Δεν βρήκαμε κανένα ίχνος ανταλλαγής γονιδίων ανάμεσα στους κατοίκους τη Νήσου του Πάσχα και τη Νότια Αμερική. Πραγματικά εκπλαγήκαμε από αυτή την ανακάλυψη. Πιστεύαμε ότι θα βρούμε άμεσες ενδείξεις για προ-ευρωπαϊκές επαφές του νησιού με τη Νότια Αμερική, αλλά δεν βρήκαμε καμία» δήλωσε ο Φέρεν-Σμιτς.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι επαφές Νότιας Αμερικής-Νήσου Πάσχα άρχισαν μετά το 1722 και αφού είχαν φθάσει οι Ευρωπαίοι στο νησί. Ακολούθησαν τα...γνωστά: μαζικές εκτοπίσεις αυτοχθόνων κατοίκων, μεταφορά τους ως σκλάβων σε άλλα μέρη και, βεβαίως, επιμιξία με ντόπιες, που είχαν ως αποτέλεσμα οι ξένοι να αφήσουν το γενετικό αποτύπωμά τους στον τοπικό πληθυσμό.
Η Νήσος του Πάσχα -γνωστή και ως Ράπα Νούι- απέχει σχεδόν 2.000 χιλιόμετρα από το κοντινότερο νησί και 3.700 χιλιόμετρα από τη Χιλή. Η πιο πιθανή θεωρία που έχει προταθεί για τους πρώτους κατοίκους της -με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα- είναι ότι ήλθαν από την Πολυνησία, διασχίζοντας τον ανοιχτό ωεκανό γύρω στο 1.200 μ.Χ.. Αυτό θεωρείται πιθανότερο πια, μετά και την ανακάλυψη ότι δεν είχαν υπάρξει επαφές με την ηπειρωτική Νότια Αμερική πριν την άφιξη των Ευρωπαίων.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
color="#0000FF" size="3" face="Courier New Greek">http://www.cell.com/current-biology/fulltext/S0960-9822(17)31194-6




Παύλος Δρακόπουλος

26 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο μέσα στους πόνους λόγω της έλλειψης φθηνής μορφίνης

Περισσότεροι από 25,5 εκατομμύρια άνθρωποι -σχεδόν οι μισοί θάνατοι στον κόσμο- πεθαίνουν κάθε χρόνο μέσα στους πόνους και στην αγωνία, χωρίς την κατάλληλη φροντίδα για την ανακούφισή τους, εξαιτίας της έλλειψης των αναγκαίων φαρμάκων, όπως η μορφίνη και άλλα οπιοειδή αναλγητικά. 

Αυτό αποκαλύπτει μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, η πρώτη του είδους της σε παγκόσμιο επίπεδο, που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet".
Οι βασανισμένοι αυτοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων είναι 2,5 εκατομμύρια παιδιά έως 15 ετών, υποφέρουν σωματικά και ψυχικά στο τέλος της ζωής του, καθώς επέρχεται ο θάνατός τους, λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. 

Ούτε το 1% της παγκόσμιας προσφοράς φθηνής μορφίνης δεν κατευθύνεται στις φτωχές χώρες, που έχουν και την μεγαλύτερη ανάγκη.
Η μελέτη επισημαίνει ότι άλλοι 35,5 εκατομμύρια άνθρωποι, που δεν βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους, αλλά χρειάζονται ανακούφιση, επίσης υποφέρουν από χρόνιους πόνους λόγω έλλειψης μορφίνης. Πάνω από το 80% των περιπτώσεων αυτών βρίσκονται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Από τους 298,5 τόνους μορφίνης που διατίθενται κάθε χρόνο, μόνο τα 10,8 εκατ. (ποσοστό 3,6%) φθάνουν στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και μόνο 0,1 τόνοι (ποσοστό 0,03%) στις φτωχές χώρες.
Οι διαφορές μεταξύ των χωρών είναι εντυπωσιακές: ενώ το Μεξικό καταφέρνει να καλύπτει το 36% των ιατρικών αναγκών του σε μορφίνη και η Κίνα το 16%, η Νιγηρία δεν ξεπερνά το 0,2%, ενώ σε μερικές χώρες όπως η Αϊτή και το Αφγανιστάν απλώς δεν υπάρχει διαθέσιμη καθόλου μορφίνη για την ανακούφιση των ασθενών.
Οι 61 ερευνητές από 25 χώρες, με επικεφαλής την καθηγήτρια Φελίτσια Νολ του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, δήλωσαν ότι «η ανισότητα στην πρόσβαση σε ουσιώδη ανακούφιση από τους πόνους και στην παρηγορητική φροντίδα αποτελεί μία από τις πιο χτυπητές αδικίες στον κόσμο. Ο κόσμος υποφέρει από μια αξιοθρήνητη κρίση πόνου: ελάχιστη έως καθόλου είναι η πρόσβαση στην μορφίνη για δεκάδες εκατομμύρια ενηλίκους και παιδιά στις φτωχές χώρες, που ζουν και πεθαίνουν με τρομακτικούς πόνους, οι οποίοι θα ήταν δυνατό να αποφευχθούν».
Οι επιστήμονες τόνισαν ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην οπιοφοβία να στερήσει τα φθηνά και απολύτως αναγκαία φάρμακα από τους αγωνιούντες ασθενείς στις φτωχές χώρες, καθώς πολεμούν ασθένειες όπως τον καρκίνο και το AIDS ή πλησιάζει το τέλος της ζωής τους».
«Η αβυσσαλέα ανισότητα στους έχοντες και μη έχοντες είναι μια ιατρική και ηθική αδικία που μπορεί να αντιμετωπισθεί» υπογράμμισε η Κνολ.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι πρέπει να γίνει ευρέως διαθέσιμη η άμεσης δράσης φθηνή γενόσημη μορφίνη (εκτός φαρμακευτικής πατέντας) τόσο σε ενέσιμη μορφή, όσο και για λήψη από το στόμα. Παράλληλα, επεσήμαναν ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα, ώστε τα οπιοειδή αναλγητικά να χρησιμοποιούνται μόνο για θεραπευτικούς σκοπούς και όχι παρανόμως ως ναρκωτικά.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
color="#0000FF" size="3" face="Courier New Greek">http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(17)32513-8/fulltext
Παύλος Δρακόπουλος 

ΑΠΕ-ΜΠΕ ,13.10.17