Οικογένεια εν δράσει ...Απαντά ο α δ ε λ φ ό ς Νίκος

Ο αδελφός Νίκος απαντά για τον αδελφο Γιώργο και τα ρίχνει στο Σαμαρά, στα ΜΜΕ , και υπουργούς του ΓΑΠ, που εμμέσως τους χαρακτηρίζει ... ραγιάδες!

Απαντώντας – με επιστολή του - στο άρθρο του Χρήστου Ράπτη «ΓΑΠ: Το θλιβερό τέλος ενός προβληματικού "ηγέτη"» ο αδερφός του Γιωργάκη παίρνει την υπόθεση επάνω του ,όπως αρμόζει σε μια σωστή ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Όπως γράφει ο κ.Νίκος Παπανδρέου, ο αδερφός του έφυγε από την πρωθυπουργία οικειοθελώς, αφού παραιτήθηκε. Υπενθυμίζει ,ότι την ίδια πρόταση είχε κάνει o Γιώργος Παπανδρέου προς τον Αντώνη Σαμαρά τον Ιούνιο, αλλά ο αρχηγός της ΝΔ, για τον οποίο αναρωτιέται αν έχει κάνει μια επιτυχία τα τελευταία 30 χρόνια, δεν το χειρίστηκε σωστά.

Ο Ν. Παπανδρέου αφήνει αιχμές κατά των υπουργών του ΓΑΠ τονίζοντας ότι :

• «αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε... Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο»

Ακολουθεί αυτούσια -με υπογραμμίσεις δικές μας- η επιστολή του Νίκου Παπανδρέου προς το iefimerida.gr :

“ Πρώτον
Είναι ο πρώτος και μοναδικός πρωθυπουργός από τότε που θυμάμαι έφυγε οικειοθελώς από την πρωθυπουργία. Παραιτήθηκε. Και το είχε προτείνει (να παραιτηθεί) και τον Ιούνιο αλλά για λόγους κακιάς διαχείρισης από πλευρά ΣΑΜΑΡΑ χάλασε - η θριαμβολογία της ΝΔ μόλις το πρότεινε ότι "αν είμαι ΕΓΩ το πρόβλημα, φεύγω" ακολούθησε με το "Ο Φαήλος έδιωξε τον Παπανδρέου" και έτσι χάλασε η πρόταση. Ουδεμία σχέση είχε με "οικογενειακές" παρεμβάσεις. Αυτά είναι του χαλιμά. Άρα προσφέρθηκε να παραιτηθεί αλλά ο μεγάλος διαπραγματευτής της δεξιάς Σαμαράς (αλήθεια, μπορείτε να μου πείτε μια επιτυχία του στα 30 χρόνια πολιτικής του ζωής;) δεν ήξερε πως να το χειριστεί.

Μετράν τα λόγια ή οι πράξεις; Παραιτήθηκε ή όχι από την πρωθυπουργία; Και έλεγε ο ΓΑΠ εξάρχής, δεν με ενδιαφέρει να ξαναβγώ, να σώσω τη χώρα από την χρεοκοπία θέλω. Το έχουμε ξαναδεί; Να μην υπολογίζει τα γκάλοπ; Και φυσικά το πακέτο το "προδοτικό" της 26 Οκτωβρίου το πέρασαν τα μήντια ως "καλό για τη χώρα" μόλις έφυγε ο ΓΑΠ. Το ίδιο πακέτο των 180 δις συν haircut.... Τόση υποκρισία έχουμε ξαναδεί; "Θα φύγει ο ΓΑΠ και θα πάρει τα μέτρα μαζί του" έλεγαν.. Αμ δε.

Δεύτερον,

ως προς την δημοκρατία του; Πιο ελεύθερα πρωθυπουργός να αφήνει τους υπουργούς του, χωρίς ενδείξεις, αλλά περιμένοντας πρωτοβουλίες δικές τους, δεν έχει περάσει. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΕΝΤΟΛΕΣ (Σε στυλ Καραμανλή και Ανδρέα) και γι' αυτό κατηγορήθηκε. Το αντίθετο. Λειτουργούσε με κλίμα συναίνεσης πάντα.. Ο ΓΑΠ περίμενε να αναλάβουν και πρωτοβουλίες οι υπουργοί τους.... το έκαναν όμως; Μεγαλύτερη δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης υπουργών δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία μας. Τι έκαναν; Κρίνονται όλοι τους σήμερα.
Δημοκρατία στο μάξιμουμ. Αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε... Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο.

Το ότι δεν "παραιτείται" από αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τι σχέση έχει με την δημοκρατία; Επειδή το θέλουν τα μήντια; Έλεος.
Αυτά για σήμερα, μια μέρα πριν αλλάξει το έτος!

Ν. Τροτκσυ (παρατσούκλι)

Κατά κόσμον, Νίκος Παπανδρέου”

Νυχτερινή αποδοκιμασία φοιτητών με γιαούρτια κατά του υπουργού Εσωτερικών Χάρη Καστανίδη

Μία ταινία στον κινηματογράφο «Ολύμπιον» (στη Θεσσαλονίκη) πήγε να δεί ο υπουργός Εσωτερικών κ. Χάρης Καστανίδης, αλλά  αποδοκιμάσθηκε αγρίως από ομάδα φοιτητών. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα εισέβαλαν στην αίθουσα του κινηματογράφου, κρατώντας πανό στο οποίο έγραφαν: 

 «Δεν σας θέλει ο λαός ,ελικόπτερο και μπρος», 

• ενώ πέταξαν γιαουρτάκια εναντίον του υπουργού και ένα από αυτά τον πέτυχε.
• Ο κ. Καστανίδης αποχώρησε λίγο αργότερα....

"Ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου είναι σκιά του εαυτού του,δίνει την εντύπωση ότι έχει περιέλθει σε κατάσταση μελαγχολίας.."

Λίγες  ώρες πριν από το απογευματινό/ κυριακάτικο Υπουργικό Συμβούλιο που ΟΜΟΦΩΝΩΣ αποφάσισε  την απόλυση  30.000 δημοσίων υπαλλήλων  για να εξοικονομήσει  μόνο ...300 εκατομ. Ε., στην  Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (02/10/11) δημοσιεύθηκε  ένα  κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό,  θαρραλέο,  α π ο κ α λ υ π τ ι κ ό  άρθρο του πολιτικού  της συντάκτη κ.Τ. Παππά , που λέει ΑΛΗΘΕΙΕΣ, που άλλα Μ.Μ.Ε.- ακόμη κι αυτά που πρόσκεινται  στη  ΝΔ - δεν τολμούν να ψελίσουν ... Τα τελευταία -όχι όλα βέβαια- απλώς  βολεύονται σε ύβρεις και γενικολογίες κατά του Γιωργάκη.

Αναδημοσιεύουμε  από την  "Κ.Ε."  τα κυριότερα σημεία του άρθρου με τίτλο "Ασήκωτο το βάρος της διακυβέρνησης".

•  "Δεν νομίζω ότι υπάρχει τούτη την ώρα πολίτης που μπορεί να υποστηρίξει ,ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου πιστεύει σ' αυτό που έχει υποσχεθεί να κάνει. 
•  Ο πρωθυπουργός είναι σκιά του εαυτού του.
• Δίνει την εντύπωση ότι έχει περιέλθει σε κατάσταση μελαγχολίας.
•  Ούτε τη στοιχειώδη υποχρέωσή του προς έναν καθημαγμένο και απελπισμένο λαό δεν δείχνει ικανός να εκπληρώσει. Σε συνθήκες πολέμου -δική του είναι η περιγραφή- το «στράτευμα», εκτός από σχέδιο και εφόδια, έχει ανάγκη από έναν ηγέτη που θα το εμψυχώσει και θα του δώσει ελπίδα και προοπτική νίκης.
•  Τα εφόδια λείπουν, σχέδιο δεν υπάρχει και ο αρχιστράτηγος συμπεριφέρεται σαν να έχει συμφιλιωθεί με την ήττα.

•  Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος δήλωνε ότι αποφάσισε να πάρει τη θέση του υπουργού Οικονομικών για να προσφέρει στη χώρα και την παράταξη αποδεχόμενος τον κίνδυνο να θυσιάσει το πολιτικό μέλλον του, δεν μπορεί να πείσει. Οι ρητορικές δεξιότητές του και η ικανότητά του να παρουσιάζει το επαχθές ως σωτήριο και αυτονόητο δοκιμάζονται στη σκληρή πραγματικότητα και συντρίβονται. 
•  Οι υπουργοί όταν δεν τσακώνονται για το ποιος είναι πιο συνεπής, λιγότερο νεοφιλελεύθερος, πιο επιδέξιος στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, περισσότερο ανθεκτικός στις πιέσεις, όταν δεν σπαταλούν την όποια ενεργητικότητά τους για να σκεφτούν με ποιον τρόπο θα είναι παρόντες και πολιτικά «αρτιμελείς» την επόμενη μέρα, αποφεύγουν να πράξουν το καθήκον τους, να εφαρμόσουν δηλαδή τις πολιτικές που ψήφισαν στα υπουργικά συμβούλια.
•  Κρύβονται, αφήνοντας τα προβλήματα που αναφύονται στο χώρο ευθύνης τους να κακοφορμίζουν, καθυστερούν να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει και οι δύο-τρεις που προσπαθούν αισθάνονται ως οι ηλίθιοι της υπόθεσης και έχουν αρχίσει να φλερτάρουν με τη φυγή για να γλιτώσουν ό,τι τους έχει απομείνει από το πολιτικό κεφάλαιό τους.
• Οι βουλευτές του κόμματος βρίσκονται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά: από τη μια τους προειδοποιούν ότι αν δεν πουν «ναι σε όλα» θα είναι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία της χώρας και από την άλλη, οι ψηφοφόροι τους κατηγορούν ότι έχουν προδώσει τις αρχές τους.
• Κόμμα δεν υπάρχει. Η λειτουργία του έχει περιοριστεί στα όρια των κεντρικών γραφείων του.
• Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν διανοούνται να κυκλοφορήσουν χωρίς αστυνομική προστασία, τα κομματικά στελέχη ντρέπονται να δηλώσουν την ιδιότητά τους. Ακόμη και σε κοινωνικές εκδηλώσεις δεν μπορούν να παραβρεθούν. Τόσο δύσκολα δεν ήταν τα πράγματα ούτε το 1989, τότε που η δεξιά, η αριστερά, τα μέσα ενημέρωσης και η μισή κοινωνία φώναζαν «κάτω οι κλέφτες του ΠΑΣΟΚ!».

Και κλείνει:

-   "Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: Μπορεί μια κυβέρνηση που παραπαίει, που δεν πιστεύει στον εαυτό της, με έκδηλα τα εκφυλιστικά συμπτώματα, να συνεχίσει να σηκώνει το βάρος της διακυβέρνησης; Η απάντηση είναι προφανής: Οχι. Για το καλό της χώρας, αλλά και της παράταξης που εκπροσωπεί".