΄Ηττα της πρωθυπουργού Μέϊ στο Brexit

Από  τη βρετανική Βουλή θα πρέπει να περάσει υποχρεωτικά η ενεργοποίηση του Άρθρου 50 της Λισσαβόνας, που ξεκινά τη διαδικασία εξόδου της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου.

Πρόκειται για ήττα για την πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, η οποία είχε προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο ώστε να διασφαλίσει το δικαίωμα της κυβέρνησης να εκκινήσει το Brexit χωρίς κοινοβουλευτική συγκατάθεση.

Παρά ταύτα, σε μία θετική εξέλιξη για την κ. Μέι, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε πως το Λονδίνο δεν χρειάζεται τη συγκατάθεση των τοπικών κοινοβουλίων της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Αν και η Βουλή δεν αναμένεται να μπλοκάρει το Brexit και να ανατρέψει το περσινό δημοψήφισμα, στην πράξη η απόφαση του δικαστηρίου σημαίνει πως οι βουλευτές θα μπορέσουν να πιέσουν την κυβέρνηση για λιγότερο «σκληρή» έξοδο από την Ε.Ε.

Ένα «βιάγκρα του εγκεφάλου» χάρη σε ορμόνη που τονώνει την επιθυμία για έρωτα και σεξ

Ένα «βιάγκρα του εγκεφάλου» μπορεί να βρίσκεται στον ορίζοντα, καθώς επιστήμονες στη Βρετανία (με επικεφαλής έναν Έλληνα) ανακάλυψαν ότι μια ορμόνη, η κισπεπτίνη, μπορεί να ενισχύσει τη δραστηριότητα στις συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με την αγάπη, τον έρωτα και το σεξ.
Αν και η σχετική έρευνα βρίσκεται σε αρχικό ακόμη στάδιο, οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι κάποια στιγμή θα υπάρξει ένα χάπι που θα περιέχει την εν λόγω ορμόνη και θα θεραπεύει διάφορα ψυχοσεξουαλικά προβλήματα, τονώνοντας την ερωτική επιθυμία.

Οι ερευνητές του Τμήματος Ιατρικής του Imperial College του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Γουαλτζίτ Ντίλο και τον ελληνικής καταγωγής δρα Αλέξανδρο Κομνηνό (πρώτο συγγραφέα της μελέτης), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κλινικών ερευνών «Journal of Clinical Investigation», μελέτησαν 29 υγιείς ετεροφυλόφιλους άνδρες. Η μελέτη ήταν διπλά «τυφλή» και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (πλασίμπο).

Οι συμμετέχοντες έκαναν είτε ενέσεις κισπεπτίνης είτε πλασίμπο και κλήθηκαν να δουν διάφορες εικόνες με ρομαντικό, σεξουαλικό ή αδιάφορο περιεχόμενο. Ταυτόχρονα, παρακολουθείτο ο εγκέφαλός τους με μαγνητική απεικόνιση. Διαπιστώθηκε ότι η ορμόνη πυροδότησε τη δραστηριότητα στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το σεξ και τον έρωτα, ενώ παράλληλα μειώθηκε η αρνητική συναισθηματική διάθεση των εθελοντών, πράγμα που επίσης ανοίγει προοπτικές για τη χρήση της κισπεπτίνης για τη θεραπεία και της κατάθλιψης. Οι άνθρωποι που είχαν τη μικρότερη σεξουαλική όρεξη, φάνηκε να ωφελούνται περισσότερο.

Η κισπεπτίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται φυσικά στο σώμα, ενεργοποιώντας την απελευθέρωση άλλων αναπαραγωγικών ορμονών, γι' αυτό αυξάνει κατά την εφηβεία. Θεωρείται υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την αυξημένη σεξουαλική διάθεση των νέων.

Όπως είπε πάντως ο δρ Κομνηνός, θα χρειασθούν περαιτέρω μελέτες, προτού η συγκεκριμένη ορμόνη πιθανώς αξιοποιηθεί κλινικά, μεταξύ άλλων από ζευγάρια που δυσκολεύονται να κάνουν παιδί όχι εξαιτίας βιολογικών διαταραχών, αλλά ψυχοσεξουαλικών. Γι' αυτό, η επόμενη μεγαλύτερη μελέτη θα εστιάσει αφενός σε άνδρες όχι υγιείς αλλά με ψυχολογικές διαταραχές οι οποίες έχουν επιπτώσεις στη σεξουαλική συμπεριφορά τους, αφετέρου και σε γυναίκες.

Σύνδεσμος για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία:
color="#0000FF" size="3" face="Courier New Greek">http://www.jci.org/articles/view/89519

Παύλος Δρακόπουλος
ΑΠΕ-ΜΠΕ  , 24.01.17 ,Αριθμός Είδησης: 17542368

Οι Γραικοί, το Βυζάντιο, οι ΄Ελληνες...

Ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΟ ENIKOS.gr

Δεν ξέρω αν ο μπαμπάς μας είναι η αρχαιότητα και η μαμά μας το Βυζάντιο (ή το αντίστροφο), αλλά για τους Γραικούς, Ελληνες, Ρωμιούς, το Γένος, αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα - το ένα (η αρχαιότητα) συνεχίζεται μέσα στο άλλο (το Βυζάντιο) και τα δύο μαζί εκβάλλουν στην Αναγέννηση, τον Διαφωτισμό και τον σύγχρονο Ελληνα (μετεωριζόμενο ανάμεσα στην παράδοσή του και την ευρωπαϊκότητα). Τώρα,

αν μέσα στην ευρωπαϊκότητα (της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού) εκτός από την αρχαιότητα κρύβεται και η κιβωτός της (το Βυζάντιο) είναι ένα ερώτημα για βαριά οπλισμένους λύτες. Το Βυζάντιο επηρέασε τα πάντα γύρω του - το πρώιμο Ισλάμ, τους σλαβικούς λαούς, βεβαιότατα τη Δύση (ο πρώιμος βυζαντινός ανθρωπισμός μεταφέρθηκε στην Ιταλία), ακόμα και χώρες μακρινές.

Δυστυχώς, για το Βυζάντιο οι περισσότεροι Ελληνες γνωρίζουν λίγα πράγματα. Κάτι ελάχιστα για τους θρύλους και τους μύθους ή, ακόμα χειρότερα, πολλοί -μάλλον οι περισσότεροι- πιστεύουν ότι επρόκειτο για ένα θρησκόληπτο, σκοταδιστικό κράτος, «καθυστερημένο». Λίγοι γνωρίζουν για την καθημερινή ζωή στις περιόδους της χιλιόχρονης υπόστασης αυτής της κοινωνίας, για την εκπαίδευση, τη διοίκηση, τους νόμους, το πολίτευμα, την κυρίαρχη ιδεολογία και την εξέλιξή της. Για τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία, τη διπλωματία, τις οικονομικές, πολιτικές και πολιτειακές ιδιομορφίες των Ελλήνων (όπως όλοι οι άλλοι τούς ονόμαζαν) κατά την ύστερη αρχαιότητα, τους μέσους και πρώιμους νεότερους χρόνους.

Κατά τούτο, η προσφορά της Real News «Ο Βυζαντινός Πολιτισμός» του Andre Guillou έχει ιδιαίτερη αξία. Οι βυζαντινές σπουδές τις τελευταίες δεκαετίες στη Δύση ανθούν. Οι Δυτικοευρωπαίοι αρχίζουν να ξέρουν περισσότερα για το Βυζάντιο από μας τους Γραικορωμιούς, άμα τε και Ελληνες. Πολλά από τα στερεότυπα που έστεφαν την άγνοια για το Βυζάντιο έχουν στη Δύση, στη Ρωσία και την Αμερική καταρριφθεί εδώ και δεκαετίες. Η σύγχρονη Βυζαντινολογία, όμως, έχει προχωρήσει ακόμα περισσότερο, έχει λύσει γρίφους κι έχει φωτίσει πολλές πλευρές του βυζαντινού φαινομένου. Η αυτοκρατορία αυτή (αν την ορίσουμε από κτίσεως Νέας Ρώμης) δεν κράτησε χίλια χρόνια για πλάκα. Ούτε ήταν μια διαρκής συρρίκνωση - αντιθέτως, αναγεννήθηκε, μετασχηματίσθηκε, κατέγραψε τρεις-τέσσερις εποχές εποποιίας και κυρίως ωσμώθηκε, συντήρησε, επανεπεξεργάσθηκε, δημιούργησε και μεταλαμπάδευσε γνώσεις και τέχνες, επιστήμες και ήθη.

Δεν γνωρίζω ποιας «σχολής» είναι ο Andre Guillou, ανυπομονώ να τον διαβάσω. Οποιας σχολής κι αν είναι, ελπίζω ότι θα είναι ένα καλό ερέθισμα για όσους έρθουν πρώτη φορά σε επαφή με τα βυζαντινά πράγματα, ώστε να αναζητήσουν στη συνέχεια κι άλλες μούσες αυτού του αξιοθαύμαστου (και συχνά αξιοπερίεργου) πολιτισμού, που συχνά «προηγήθηκε» της εποχής του και κατέλειπε στην ανθρωπότητα όχι μόνον τα αποθησαυρίσματα της αρχαιότητας, αλλά και το δικό του έργο.

Η Κωνσταντινούπολη για χίλια χρόνια ήταν η Νέα Υόρκη της εποχής της (ή μάλλον πολλών εποχών, αναλόγως των εξελίξεων στη διαμόρφωση των λαών), έως την ολοκληρωτική και μη ανατάξιμη καταστροφή της από τους Φράγκους, το 1204. Ομως, ακόμα και η έκλειψη του Βυζαντίου ήταν γόνιμη και ίσως κεκοσμημένη με τη γλυκιά θλίψη ενός αργόσυρτου δειλινού, καθώς ακριβώς προς αυτήν τη Δύση έφευγαν μια-μια οι ψηφίδες του. Μακάρια πόλη η Αιωνία Ρώμη, δεν έγινε συντρίμμι όπως η θυγατέρα της. Τίποτα δεν σώθηκε από την Κωνσταντινούπολη, τίποτα εκτός απ’ την Αγια-Σοφιά και τα τείχη. Τα άλλα χάθηκαν και μόνον ο θρήνος του Νικήτα Χωνιάτη έμεινε να περιγράφει κάποια, τους κήπους και τα λιμάνια, την αγορά και τους δρόμους. Αποκτήστε, παρακαλώ, το δίτομο έργο που προσφέρει η Real News, καλή ανάγνωση και καλή απόλαυση...

 enikos.gr, 22.01.17

Είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν κρυφά ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο; -Τι είναι γνωστό για την περιουσία του

Φωτογραφία: AP/ Alexei Druzhinin

Είναι ένα πολύχρονο ερώτημα. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει αναμφισβήτητα μεγάλη εξουσία στα χέρια του. Αλλά πόσο πλούσιος είναι;

Ο ίδιος σίγουρα δεν λέει. Αλλά αυτό δεν έχει σταματήσει τις υποθέσεις για την προσωπική περιουσία του. Το CNN επανήλθε σε αυτό το άλυτο μυστήριο, για τον πλούτο του Ρώσου προέδρου, συλλέγοντας τις σχετικές πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί έως τώρα.

Η προσωπική περιουσία του Πούτιν, αναφέρει το αμερικανικό δίκτυο, είναι σχεδόν αδύνατον να «αποκρυπτογραφηθεί» και πιθανόν είναι διανεμημένη σε ένα μυστικό δίκτυο μετοχών, κτηματομεσιτικών και λογαριασμών άλλων ανθρώπων.

Τι είναι γνωστό έως τώρα:

Η εκτίμηση στην οποία γίνεται συχνότερα αναφορά είναι εκείνη του Στάνισλαβ Μπελκόφσκι, πρώην συμβούλου στο Κρεμλίνο. Το 2007, ο Μπελκόφσκι ισχυρίστηκε ότι η περιουσία του Πούτιν είναι τουλάχιστον 40 δισ. ευρώ. Κάτι που θα τον έφερνε στην πρώτη δεκάδα της λίστας των δισεκατομμυριούχων του Forbes. Ομως, το περιοδικό, όπως σημειώνει το CNN, δεν περιλαμβάνει τον Ρώσο πρόεδρο στις λίστες του. Το 2015, το Forbes είχε εξηγήσει ότι δεν μπορεί να επιβεβαιώσει επαρκή περιουσιακά στοιχεία του Πούτιν.

Η πηγή του Κρεμλίνου βασίζει την εκτίμησή του στις μετοχές που φέρεται να έχει ο Πούτιν σε αρκετές εταιρείες, κυρίως στον πετρελαϊκό τομέα. Ο Μπελκόφσκι είχε πει ότι ο Ρώσος πρόεδρος ελέγχει το 37% της πετρελαϊκής εταιρείας Surgutneftegaz, το 4,5% της εταιρείας φυσικού αερίου Gazprom, όπως και ότι έχει στα χέρια του σημαντικό μερίδιο της εταιρείας εμπορίου Gunvor.

Και η αμερικανική κυβέρνηση έχει συνδέσει τον Ρώσο πρόεδρο με την Gunvor. «Ο Πούτιν έχει επενδύσεις στην Gunvor και μπορεί να έχει πρόσβαση στα κεφάλαια της εταιρείας», ανέφερε το υπουργείο Οικονομίας των ΗΠΑ το 2014, όταν ανακοίνωσε τις κυρώσεις του σε βάρος της Ρωσίας. Η Gunvor, που το 2012 φέρεται να είχε έσοδα 93 δισ. δολάρια, αρνείται ότι ο Πούτιν έχει οποιαδήποτε ιδιοκτησία της εταιρείας.

Το 2012 ο Μπελκόφσκι επανήλθε, ανεβάζοντας την εκτίμησή του για την περιουσία του Πούτιν στα 70 δισ. δολάρια. Βασιζόταν σε πληροφορίες από «εμπιστευτικές πηγές κοντά στις επιχειρήσεις», όπως είχε πει τότε σε συνέντευξή του.

Από την άλλη, ο Μπιλ Μπρόουντερ, πρώην διαχειριστής fund στη Ρωσία, το 2015 είχε δηλώσει ότι η περιουσία του Πούτιν μπορεί να φτάνει ακόμη και τα 200 δισ. δολάρια, αν και το CNN χαρακτηρίζει αυτή την εκτίμηση ως λιγότερο αξιόπιστη.

Το σίγουρο είναι ότι ο Πούτιν έχει κάποια εμφανή «λάφυρα» πλούτου, συνεχίζει το δημοσίευμα. Ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία που φέρεται να κατέχει είναι ένα παλάτι στη Μαύρη θάλασσα, το οποίο λέγεται ότι αξίζει 1 δισ. δολάρια.

Σύμφωνα με παλιότερο δημοσίευμα του BBC, θυμίζει τα εξοχικά παλάτια των τσάρων που χτίζονταν τον 18ο αιώνα και μεταξύ άλλων διαθέτει ιδιωτικό θέατρο και ελικοδρόμιο με τρεις θέσεις. Το παλάτι είχε χτιστεί προσωπικά για τον Πούτιν, με χρηματοδότηση από κρυφό «ταμείο» που είχε δημιουργήσει μία ομάδα Ρώσων ολιγαρχών, είχε δηλώσει το 2012 στο BBC ο αυτοεξόριστος Ρώσος επιχειρηματίας Σεργκέι Κολέσνικοφ.

Ο ίδιος έκανε λόγο για ένα σύστημα το οποίο δίνει πρόσβαση στον Πούτιν όχι μόνο στον εταιρικό πλούτο της χώρας του, αλλά και στους προσωπικούς λογαριασμούς των πλουσιότερων Ρώσων ολιγαρχών.

Αν αυτές οι φήμες αληθεύουν, αυτό δεν είναι το μοναδικό παλάτι του Πούτιν. Εχει άλλα 20, 4 γιοτ, 58 αεροσκάφη και μία συλλογή ρολογιών που αξίζει 400.000 λίρες, σύμφωνα με τον φάκελο που είχε σχηματίσει ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησής του, Μπόρις Νέμτσοφ, για τον οποίο έγραψε η Telegraph το 2012.

Το ίδιο δημοσίευμα μιλούσε και για μία λιγότερο γνωστή τριώροφη κατοικία του Πούτιν έξω από τη Μόσχα, με γερμανικούς πολυελαίους, ιταλικά έπιπλα, δωμάτιο μπιλιάρδου, κήπο, πισίνα και σάουνα.

Ισως τελικά ποτέ δεν μάθει ο κόσμος την πραγματική περιουσία του Πούτιν, καταλήγει το CNN. Ο ίδιος πάντως έχει δηλώσει ο πλουσιότερος στον κόσμο, αλλά από μία διαφορετική σκοπιά.

«Είμαι ο πλουσιότερος άνθρωπος όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Συλλέγω συναισθήματα. Είμαι πλούσιος γιατί οι Ρώσοι μου έχουν εμπιστευτεί την ηγεσία μίας μεγάλης χώρας όπως η Ρωσία. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μου», είχε πει ο Ρώσος πρόεδρος, σύμφωνα με βιβλίο του δημοσιογράφου των New York Times, Στίβεν Λι Μάιερς.
Πηγή: iefimerida.gr

Ποιoς δολοφόνησε πραγματικά τον πρόεδρο Κένεντι ;

Ενώ ανακοινώθηκε ένα νέο κύμα δημοσιοποίησης των αρχείων για την δολοφονία του Κένεντι, ο ιστορικός Vincent Quivy, συγγραφέας του βιβλίου «Ποιος δεν σκότωσε τον Τζον Κένεντι» εξηγεί γιατί το πλήθος των ιστοριών που κυκλοφόρησαν κατέληξε να αποκρύψει την αλήθεια.

«Η υπόθεση Κένεντι μοιάζει με ένα τεράστιο βουνό άμμου στο εσωτερικό του οποίου κρύβεται ένας θησαυρός. Πολλοί αποφάσισαν να σκάψουν στην τύχη. Αλλοι, λιγότεροι, ξεκίνησαν να ψάχνουν, κόκκο-κόκκο, μέσα στην άμμο. Τέλος, κάποιοι αποφάσισαν να βυθιστούν στην άμμο και να ερευνήσουν το θρύλο της» γράφει ο συγγραφέας.
«Δεν κατόρθωσα να μελετήσω κάθε κόκκο αυτού του τεράστιου βουνού. Μια ζωή δεν αρκεί γι' αυτό. Η ανακοίνωση ότι κι άλλα αρχεία θα δοθούν στη δημοσιότητα για την υπόθεση Κένεντι σταλάζει στην κοινή γνώμη την ιδέα ότι τα εν λόγω αρχεία είναι σπάνια και δύσκολα προσβάσιμα. Δεν ισχύει τίποτα τέτοιο», αναφέρει.


«Οι ερευνητές στενάζουν κάτω από τον όγκο των αρχείων. Οι αμερικανικές αρχές θέλησαν από την αρχή να δείξουν ότι στηρίζουν την διαφάνεια. Οι αντιφάσεις για την δολοφονία του προέδρου Κένεντι, οι οποίες γεννήθηκαν αμέσως μετά την επίθεση στο Ντάλας, ώθησαν την αμερικανική διοίκηση να δημοσιοποιήσει τα περισσότερα αρχεία για να δείξει ότι δεν κρύβει τίποτα. Από το 1966, επί προεδρίας Τζόνσον, ψηφίστηκε το FOIA (Freedom of Information Act), ένας νόμος που επιτρέπει σε όλους να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες των αμερικανικών πληροφοριών.

Οταν το 1991 βγήκε η ταινία του Ολιβερ Στόουν, ο οποίος πίστευε ότι υπάρχει συνωμοσία και γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση από την αμερικανική κοινή γνώμη, η Γερουσία ψήφισε έναν ειδικό νόμο -τον JFK Assassination Records Collection Act του 1992– και άφησε εντελώς ελεύθερη την πρόσβαση στα αρχεία σχετικά με την δολοφονία. Τώρα, τον Οκτώβριο του 2017, η αμερικανική διοίκηση θα ξεθάψει ακόμη χιλιάδες άγνωστα κείμενα. Οσοι ελπίζουν να ανακαλύψουν τον θησαυρό ελπίζουν πολλά σε αυτά τα άγνωστα αρχεία.
Εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχει θησαυρός. Τα βασικά στοιχεία της έρευνας είναι γνωστά και προσβάσιμα.
Μελέτησα χιλιάδες αρχεία που έχουν σχέση με την περιβόητη Επιτροπή Γουόρεν, η οποία παρέδωσε μικρο-έρευνες, μαρτυρίες, αποδείξεις καθώς και διάφορες θεωρίες για την δολοφονία. Ανακάλυψα ότι οι περισσότεροι συγγραφείς στήριξαν τις υποθέσεις τους χωρίς να γνωρίζουν το σύνολο των αρχείων που περιλαμβάνει η Επιτροπή Γουόρεν.


Κι εγώ ο ίδιος έπεσα αρχικά στην παγίδα. Ενας άντρας ήταν ύποπτος από πολλούς αμερικανούς ερευνητές για συνωμοσία. Ερεύνησα κι εγώ γι'αυτόν. Ηταν εκτελεστής στο στρατό, ταξίδευε ασταμάτητα με ψεύτικα χαρτιά, είχε επαφές με την CIA, πήρε πολλά χρήματα το φθινόπωρο του 1963, ήταν ακροδεξιός και βρισκόταν στο Ντάλας την ώρα της δολοφονίας.
Οπως και πολλοί άλλοι, έψαξα κι εγώ στην επίσημη έρευνα όσα μπορούσαν να φωτίσουν την υπόθεση. Αλλά υπήρχε και δεύτερος σκοπευτής στα αρχεία. Η όψη του Τζον Κένεντι, τον οποίο φωτογράφισε τυχαία ο θεατής Abraham Zapruder, να πέφτει προς τα πίσω όταν τον χτύπησε η δεύτερη σφαίρα και η Τζάκι να περπατάει στα τέσσερα για να πιάσει, στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, πίσω του, ένα κομμάτι από τον εγκέφαλό του, δεν αρκούν για να αποδείξουν ότι ο πρόεδρος πυροβολήθηκε από μπροστά; Τότε πώς να πιστέψουμε την επίσημη έρευνα που επιμένει ότι ο Οσβαλντ είναι ο μόνος ένοχος;


Ξεκίνησα λοιπόν να ψάχνω μαρτυρίες που έλεγαν ότι ακούστηκαν τρεις πυροβολισμοί. Χωρίς καλά καλά να ψάξω κατευθυνόμουν ολοταχώς προς την δική μου αλήθεια.
Αλλά ξαφνικά ένα στοιχείο γέννησε μέσα μου την αμφιβολία: ένα αρχείο έλεγε ότι ο δολοφόνος «μου» βρισκόταν στο Ντάλας στις 22 Νοεμβρίου. Ηταν μια πηγή από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες που το έλεγε. Το έψαξα και ανακάλυψα ότι αυτή η διαπίστωση προερχόταν από έναν Γάλλο δημοσιογράφο που ισχυριζόταν ότι του είχε μιλήσει ο δολοφόνος. Το έψαξα παραπάνω και ανακάλυψα ότι ο εν λόγω Γάλλος δημοσιογράφος ήταν ένας μυθομανής, ο οποίος κάτι είχε ακούσει από κάποιον που βρισκόταν κοντά στο Ντάλας την ημέρα της δολοφονίας του Κένεντι. Οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες είχαν δώσει μια απλή πληροφορία αλλά επειδή το κείμενο ανήκε στο επίσημο αρχείο του κράτους, οι ερευνητές και συγγραφείς πίστευαν ότι η αλήθεια που περιείχε ήταν πραγματικό γεγονός.
Το ίδιο ισχύει και για πολλά άλλα αρχεία. Το κεφάλι του Κένεντι που ρίχνεται προς τα πίσω μετά τον πυροβολισμό, η ύπαρξη αντιφατικών μαρτυριών, η παρουσία ενός άντρα που ανοίγει την ομπρέλα του ενώ έχει ήλιο, όλα έγιναν αντικείμενο ερευνών.
Αυτό μου απέδειξε ότι δεν γίνεται να ψάχνεις μια τρύπα στο βουνό άμμου κατά τύχην.

Πολλοί άνθρωποι βρίσκονταν ή θα μπορούσαν να βρίσκονται στο Ντάλας στις 22 Νοεμβρίου. Μαφιόζοι, μυστικοί πράκτορες, ακτιβιστές ακροδεξιοί ή ακροαριστεροί, θα μπορούσαν κάλλιστα να συμμετέχουν στο έγκλημα. Αλλά οι έρευνες δεν γίνεται να αναζητούν αυτόν που θα μπορούσε να είχε πυροβολήσει, αλλά αυτόν που πυροβόλησε. Και όταν ξαναπαίρνουμε τα στοιχεία με τη σωστή σειρά: δηλαδή από το σύνολο των γεγονότων όπως τα έγραψε η αστυνομία του Ντάλας (1963), η Επιτροπή Γουόρεν που στηρίχτηκε σε χιλιάδες ερευνητές (1964), η Επιτροπή Ροκφέλερ για τις δραστηριότητες της CIA (1975), η επιτροπή της Γερουσίας για τις δραστηριότητες των κυβερνητικών πρακτόρων (1976), και η κοινοβουλευτική επιτροπή για τις δολοφονίες του Κένεντι και του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (1979), τότε ξεπηδάει μια αλήθεια. Δεν είναι μια υπόθεση μεταξύ άλλων, αλλά μια ιστορική αλήθεια. Η Επιτροπή Γουόρεν δεν απέκλειε την ιδέα της συνωμοσίας, αλλά εξηγούσε ότι δεν διέθετε καμία ένδειξη για κάτι τέτοιο.

Η σύλληψη του Οσβαλντ:



«Ο Οσβαλντ σκότωσε τον Κένεντι»
Μετά από πενήντα χρόνια ερευνών κάθε είδους και χιλιάδες έγγραφα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, η διαπίστωση είναι η ίδια. Βέβαια υπάρχουν σκιές. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι πέρασε από το μυαλό του Οσβαλντ ο οποίος δεν ομολόγησε ποτέ την πράξη του. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που σχεδίασε το έγκλημά του αλλά δεν σχεδίασε καθόλου τι θα κάνει στη συνέχεια. Και τι πρέπει να πούμε για τον δολοφόνο του Οσβαλντ, μέσα στα κεντρικά της αστυνομίας, τον Jack Ruby, του οποίου επίσης δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε τα κίνητρα; Και τι να σκεφτούμε για την στάση της CIA και του FBI που άφησαν τον Οσβαλντ να δράσει, κάνοντας τεράστια λάθη;
Σε μια εποχή που κορυφωνόταν ο Ψυχρός Πόλεμος και οι ΗΠΑ βρίσκονταν ένα δάκτυλο πριν τον πυρηνικό πόλεμο, ο Οσβαλντ πήγε να ζήσει στη Ρωσία. Εμοιαζε σαν να ένας τζιχαντιστής να είχε πάει στη Συρία και να μην βρισκόταν σε φύλαξη, απλά να εργαζόταν σε μια επαρχιακή επιχείρηση και κανείς να μην είχε σκεφτεί ότι θα ήταν παρών στην επίσκεψη του Κένεντι στο Ντάλας.
Εγώ πιστεύω ότι αυτό το σενάριο δείχνει τόσο πολύ ενοχοποιητικό για το FBI που έκανε τα πάντα για να αποκρύψει την αλήθεια. Ο Οσβαλντ ήταν ένας «πράκτορας υπό έλεγχο» είπε το FBI. Ξεχνώντας ότι αυτός ο νεαρός αγόρασε ένα όπλο, ότι φωτογραφήθηκε μαζί του, ότι το χρησιμοποιήσε για να δολοφονήσει έναν ακροδεξιό στρατηγό και ότι έγραψε ένα γράμμα στη γυναίκα του, και ότι δούλευε σε ένα κτίριο που βρισκόταν στο δρόμο που θα έπαιρνε ο Κένεντι στο Ντάλας.


Τα ίδια έκαναν το FBI και η CIA στη δεκαετία του '60, όπως αποκάλυψαν οι επιτροπές της Γερουσίας και της προεδρίας, μετά το σκάνδαλο Γουοτεργκέητ; Υπερβολικές παρακολουθήσεις, παράνοια και ανθρωποκτονίες. Οι προσπάθεις δολοφονίας του Φιντέλ Κάστρο με τη βοήθεια της μαφίας, χωρίς να ενημερώνουν την ηγεσία, υπήρξαν μερικά από τα σκάνδαλα που αποδυνάμωσαν την ισχύ των μυστικών υπηρεσιών.
Εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το FBI και η CIA παρενέβησαν για να κρύψουν τα λάθη τους. Αλλά ό,τι και να έκαναν, όλες οι επιτροπές των ΗΠΑ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Λη Χάρβεϊ Οσβαλντ πυροβόλησε τον αμερικανό πρόεδρο με το όπλο που είχε αγοράσει δια αλληλογραφίας λίγους μήνες νωρίτερα.
Η πρόσβαση στα ντοκουμέντα είναι μια τεράστια τύχη για την δημοκρατία. Δίνει στον καθένα τη δύναμη να επαληθεύσει, να ερευνήσει και να αποκτήσει άποψη. Αλλά έχει και τα όριά της, δηλαδή να πνίξει την έρευνα σε ένα ποταμό συνωμοσιολογίας. Αυτός ο ποταμός προκαλεί σύγχιση εδώ και πενήντα χρόνια με αποτέλεσμα να μη μπορεί κάποιος να διακρίνει τα γεγονότα από τις ερμηνείες. Η ιστορική αλήθεια δεν υπάρχει πια. Τα μίντια αναγκάζονται να παρουσιάζουν όλες τις υποθέσεις. Αλλά υπάρχουν σοβαροί ερευνητές, ελαφροϊσκιωτοι, φανατικοί ακτιβιστές, αστείοι ντετέκτιβς και κυνηγοί ψευτο-ειδήσεων.
Κι αν κάποιοι ελπίζουν ότι θα ανακαλύψουν επιτέλους την αλήθεια στα χιλιάδες ντοκουμέντα που θα αποκαλυφθούν τον Οκτώβριο του 2017, εγώ φοβάμαι ότι η αλήθεια θα πνιγεί ακόμη πιο βαθιά σε ένα ποτάμι από δευτερεύουσες πληροφορίες.


Πηγή: iefimerida.gr

Ο φρουρός του Τραμπ με τα ψεύτικα χέρια και το κρυμμένο αυτόματο !!!

Η αφύσικη θέση των χεριών ενός άνδρα της προσωπικής φρουράς του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, κέντρισε το ενδιαφέρον ορισμένων οι οποίοι κατάλαβαν την οπτική απάτη.
Την ώρα που τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Ντόναλντ Τραμπ, ένας από τους φρουρούς που ακολουθούσε την πρώτη κυρία, Μελάνια Τραμπ, είχε σε γωνία τα χέρια του, σαν να φτιάχνει το παλτό του. Ωστόσο τα χέρια του ήταν σε αυτή τη θέση σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.
Αρκετοί έσπευσαν να πουν ότι τα χέρια είναι προσθετικά μέλη, ενώ στη σκιά, διέκριναν ότι τα πραγματικά του χέρια είναι «ελεύθερα», μέσα από το παλτό κρατώντας σε ετοιμότητα ένα αυτόματο όπλο.
Δείτε τις φωτογραφίες:











enikos.gr,23.01.17

Η θρησκεία Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός απαγόρευσε στην Ivanka Trump , λόγω του εβραϊκού Σαββάτου ,να ταξιδέψει για την ορκωμοσία του πατέρα της

Η Ivanka Trump έπρεπε να αναζητήσει ειδική άδεια για να ταξιδέψει πίσω στην προεδρική ορκωμοσία του πατέρα της, λόγω των αυστηρών νόμων που διέπουν τη δραστηριότητα με αυτοκίνητο το εβραϊκό Σάββατο. 

O Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός απαγορεύει τη χρήση μηχανοκίνητων οχημάτων, την Παρασκευή το βράδυ.
Συγκεκριμένα, ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός απαγορεύει τη χρήση ενός οχήματος με κινητήρα, την Παρασκευή το βράδυ και ειδικότερα την ημέρα του θρησκευτικού εορτασμού για εκείνους, που είναι την αμέσως επόμενη, δηλαδή το Σάββατο.

Έτσι, η κόρη του νεοεκλεγέντος Προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, Ivanka Trump, έπρεπε να πάρει ειδική άδεια από ένα Ραβίνο, προκειμένου παρακαλώ να ταξιδέψει στο σπίτι της, για τη «μεγάλη» μέρα του πατέρα της, την τελετή ανάληψης καθηκόντων στο Λευκό Οίκο.

Η συγκεκριμένη άδεια να σημειωθεί πως χορηγείται μόνο για έκτακτους ιατρικούς ή στρατιωτικούς λόγους πριν ή κατά τη διάρκεια του εβραϊκού Σαββάτου. 

Ακόμη κι αν είσαι γόνος πλανητάρχη δεν έχεις τύχη ή διαφορετική αντιμετώπιση. Αυτό θα πει ιδεοληψία. Απίστευτο κι όμως αληθινό…

Πηγή: newsauto.gr
μέσω : http://politis.com.cy/article/i-thriskia-apagorefse-stin-ivanka-trump-na-taxidepsi