Η Κριμαία και το «μετέωρο» βήμα της Δύσης

Και οι όμορφες  πάνε  προς  ...Ρωσία  μεριά

Του Χρήστου Α. Καπούτση στο athina984fm.gr

Αμφισβητείται από ΗΠΑ και Ε.Ε., η νομιμότητα του Δημοψηφίσματος στην Κριμαία. Από άποψης Διεθνούς Δικαίου, πιθανόν να έχουν δίκιο, αν και το παράδειγμα του Κοσσόβου, αποδυναμώνει 
τα νομικά επιχειρήματα της Δύσης.

Όμως, η αβίαστη και ελεύθερη έκφραση της θέλησης των πολιτών, μέσω Δημοψηφίσματος, για το μέλλον της χώρας που κατοικούν, δεν μπορεί επ’ ουδενί να χαρακτηριστεί παράνομη, ακόμη και αν η διαδικασία επιδέχεται κριτικής, ως προς τη νομιμότητά της. Πολύ δε περισσότερο, που δεν αμφισβητείται η εγκυρότητα του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος. 

Οι Ρώσοι της Κριμαίας είναι περίπου το 65% του συνολικού πληθυσμού, όμως, η προσέλευση στις κάλπες ξεπέρασε το 80%!!

Οι κάτοικοι της χερσονήσου της Κριμαίας κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ της «επανένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσία στο πλαίσιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας» (έλαβε 93%) και της «αποκατάστασης του Συντάγματος του 1992 και του καθεστώτος της Κριμαίας ως μέλους της Ουκρανίας» (έλαβε 7%).  

Επομένως, οι κάτοικοι της Κριμαίας, Ρώσοι, ρωσόφωνοι, Ουκρανοί, Τάταροι, Έλληνες και Εβραίοι, αποφάσισαν , κατά συντριπτική πλειοψηφία, την απόσχισή τους από την Ουκρανία και την ένωσή τους με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Μία σημαντική παρενέργεια είναι ότι, το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος στην Κριμαία, ενθαρρύνει τους φιλορωσικούς πληθυσμούς στην Ανατολική Ουκρανία να κλιμακώσουν τις αντιδράσεις τους στις επιλογές της φιλοδυτικής Κυβέρνησης του Κιέβου και να «μιμηθούν» την Κριμαία.

 Πιθανή εξέλιξη, ο διαμελισμός της Ουκρανίας. Το ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας να περάσει στην σφαίρα επιρροής της Μόσχας και σταδιακά θα ενσωματωθεί στην Ρωσική Ομοσπονδία. Και το Δυτικό τμήμα με την φιλοδυτική Κυβέρνηση του Κιέβου, θα ακολουθήσει μια πορεία ένταξης στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος στην Κριμαία, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα είχαν τηλεφωνική συνομιλία κατά την οποία ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι το δημοψήφισμα στην Κριμαία συνάδει πλήρως με το διεθνές δίκαιο, όπως ανακοίνωσε το Κρεμλίνο. Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι απορρίπτει το δημοψήφισμα στην Κριμαία, χαρακτηρίζει "επικίνδυνες και αποσταθεροποιητικές" τις ενέργειες της Ρωσίας και προειδοποιεί ότι η Ρωσία θα πληρώσει τίμημα για την στρατιωτική επέμβαση, μέσω της επιβολής κυρώσεων και της αύξησης της αστάθειας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδίκασε επισήμως το δημοψήφισμα στην Κριμαία. Οι πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χέρμαν βαν Ρομπάι και Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο αντίστοιχα , σε κοινή τους ανακοίνωση, χαρακτήρισαν "παράνομο και αθέμιτο" και αντίθετο με το ουκρανικό σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο το Δημοψηφίσματα στην Κριμαία. Όμως, παρά τις αντιδράσεις της Δύσης, η Κριμαία οδεύει προς την ενσωμάτωσή της στην Ρωσική Ομοσπονδία, χωρίς να υπάρχουν δυνατότατες να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη.

                      Τα μέτρα σε βάρος της Ρωσίας

Το ερώτημα είναι, ποια μέτρα ετοιμάζει η Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ) σε βάρος της Ρωσίας.

Καταρχήν να διευκρινίσουμε ότι, δεν προβλέπονται στρατιωτικά μέτρα των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ σε βάρος της Ρωσίας, με αφορμή την προσάρτηση της Κριμαίας.

Το μοναδικό μέτρο στρατιωτικού περιεχομένου, που θα έχει δυσάρεστες συνέπειες για τη Ρωσία, αν εφαρμοστεί, είναι να «παιχτεί» το χαρτί του Βοσπόρου.

Να συμφωνήσουν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΤΟΥΡΚΙΑ, να μην διέρχονται τα πολεμικά πλοία της Ρωσίας, από τα στενά του Βοσπόρου και να είναι εγκλωβισμένα στη Μαύρη Θάλασσα. Και έτσι, να μην μπορεί η Ρωσία, να έχει ναυτική παρουσία στην Μεσόγειο. Στη περίπτωση αυτή, θα πρέπει οι αμερικανοί να υπολογίσουν, όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, ως αντίδραση της Ρωσία, αφού στην προκειμένη περίπτωση πλήττονται καίρια τα Στρατηγικά της συμφέροντα.

Γενικότερα όμως, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, η Τουρκία θα βρεθεί κάτω από την ασφυκτική γεωστρατηγική πίεση της Ρωσίας. Είναι αναμενόμενες οι ηγεμονικές αξιώσεις του Κρεμλίνου επί της Μαύρης Θάλασσας. Και ακόμη, η αυξανόμενη πίεση της Ρωσίας, για ανεμπόδιστη ναυτική έξοδο προς τη Μεσόγειο. Τα πλεονεκτήματα που παρέχει στην Τουρκία η Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 σχετικά με τον έλεγχο των στρατιωτικών ναυτικών δυνάμεων, που διέρχονται των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων μπορούν να βρεθούν κάτω από ισχυρή πίεση, ιδιαίτερα αν οι ΗΠΑ επιδιώξουν να στείλουν ναυτικό στη Μαύρη Θάλασσα για να επιτηρούν τις κινήσεις των Ρώσων. Αυτό θα αποτελέσει σημείο έντονης αντίδρασης της Ρωσίας και κλιμάκωσης της αμερικανό-ρωσικής αντιπαραθέσεις σε στρατιωτικό επίπεδο.

Επίσης, ένα σοβαρό ερώτημα είναι τι θα γίνει με το Ναυτικό της Ουκρανίας. Μετά την απόσχιση της Κριμαίας, η Ουκρανία δεν έχει θάλασσα και ναυτικές βάσεις, έχει όμως πολεμικά πλοία.

Πιστεύω ότι, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, θα αποφύγουν τη στρατιωτική λύση στο πρόβλημα της Κριμαίας. Και αυτό διότι, ΟΛΟΙ αναγνωρίζουν ότι η ΡΩΣΙΑ, δεν είναι ούτε ΙΡΑΚ, ούτε Γιουγκοσλαβία, ούτε Αφγανιστάν, ούτε Λιβύη, ούτε Συρία. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι, εκτός των άλλων η ΡΩΣΙΑ διαθέτει και διηπειρωτικούς πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές.

Το πιθανότερο είναι, άμεσα θα ανακοινωθούν μέτρα οικονομικού ή πολιτικού περιεχόμενου σε βάρος της Ρωσίας, κυρίως από τις ΗΠΑ, με την Ε.Ε. να ακολουθεί, ασθμαίνουσα και μάλλον απρόθυμη. Δεν αποκλείεται, να μην ακολουθήσουν ΟΛΑ τα κράτη της Ε.Ε. την πολιτική σοβαρών κυρώσεων σε βάρος της ΡΩΣΙΑΣ. Η Ευρώπη, και ειδικά τα κράτη της Κεντροδυτικής Ευρώπης με πρώτη τη Γερμανία, ούτε θέλουν , αλλά ούτε και μπορούν να διαλύσουν τους οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς, που έχουν με τη Ρωσία.

Επίσης , έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το γεγονός ότι, το Ιράν εξέφρασε την υποστήριξή του προς την Μόσχα στο θέμα της Ουκρανίας. Η κυβέρνηση της Τεχεράνης υποστηρίζει ότι οι δυο χώρες (Ρωσία- Ιράν) θα πρέπει να συνεργαστούν στην περίπτωση , που η Δύση αποφασίσει την επιβολή διεθνών κυρώσεων στη Ρωσία. Αυτή η ρωσο-ιρανική προσέγγιση, «αξιολογείται» από την αμερικανική διπλωματία.

Στην περίπτωση αμερικανικών κυρώσεων, η Ρωσία, θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την πολιτικής της έναντι του Ιράν, της Συρίας και της Βενεζουέλας, δημιουργώντας στις ΗΠΑ, πολύ μεγάλα προβλήματα. Για παράδειγμα, θα μπορούσε Η ΜΟΣΧΑ να προχωρήσει στην πώληση αντιαεροπορικών πυραύλων S-400 στην Τεχεράνη. Να πουλήσει επίσης σύγχρονα οπλικά συστήματα στο καθεστώς Άσαντ στη Συρία. Να παίξει, η ρωσική διπλωματία, περίεργα παιχνίδια στο Αφγανιστάν, στην Τουρκία και στο Ισραήλ, που θα δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα στην στρατηγική των ΗΠΑ, σε Ασία, Ευρώπη, και Μέση Ανατολή.

Για  περισσότερα στοιχεία  στο  athina984fm.gr