Εμείς ΔΕΝ είδαμε την ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου σε live μετάδοση ...
Είχαμε κακές εικόνες από την φτωχή ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ , αλλά πιο πολύ από τα απίστευτα λάθη στη διοργάνωση ,αλλά και τη βαρβαρότητα των ΄Αγγλων αποικιοκτρατών να ... σβήσουν την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΛΟΓΑ και να την ξανανάψουν αργότερα σε άλλο σημείο επειδή ήταν αλμπάνηδες νταβατζήδες ...
Και μόνο γι΄αυτό, ο πολλά βαρύς Ζακ ΡΟΓΚ έπρεπε -αν πίστευε στο πραγματικό Ολυμπιακό ΙΔΕΩΔΕΣ- να σταματήσει τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων.
ΔΕΝ το έκανε ...
ΙΣΩΣ δεν είναι αργά ν΄ αποφασισθεί, ότι αυτού του είδους διοργανώσεις ΔΕΝ αφορούν τους ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ, παρά μόνο άλλα συμφέροντα (πολιτικά , στρατηγικά και κυρίως οικονομικά).
Για το λόγο αυτό αναδημοσιεύουμε το κείμενο από το Antinews.gr ,με την υπογραφή factor .
“Αφού είδαμε την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, πιστέψαμε ότι τα… είδαμε όλα. Η
Η τελετή έναρξης στο Λονδίνο σχολιάστηκε αρνητικά από όλο τον κόσμο, εκτός από τους Βρετανούς στους οποίους άρεσε ο Μίστερ Μπιν. Πιστεύαμε, ότι θα διορθωθούν στην Τελετή Λήξης, αλλά αυτοί εκεί. Το είπαν κι έγινε: Θα έκαναν πάρτι, πάρτι, πάρτι.
Μια μεγάλη συναυλία δηλαδή με διάφορους πεθαμένους Βρετανούς καλλιτέχνες (Λένον, Μέρκιουρι) και άλλους «πεθαμένους» τραγουδιστές όπως ο Τζ. Μάικλ, οι Σπάις Γκέρλς, ο Π. Μακάρντνει, ο Ντ. Μπάουι, οι Γιουρίθμικς και άλλοι περίεργοι.
Ολος ο βρετανικός «πολιτισμός» παρήλασε, ακόμη και σχεδιαστές μόδας και τα μοντέλα της πασαρέλας που κατάγονται από τη χώρα αυτή όπως η Κέιτ Μος, η Ν. Κάμπελ κ.λπ.
Αυτά είχαν να δείξουν οι άνθρωποι, αυτά έδειξαν.
Κατάντησαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες πασαρέλα μόδας.
Διότι για τη Βρετανία η Ολυμπιάδα ήταν μια ακόμη ευκαιρία να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά. Μια συναυλία και τίποτε παραπάνω.
Αναπολήσαμε το κοριτσάκι που σβήνει τη φλόγα στην Αθήνα, το μήνυμα του πανανθρώπινου ελληνικού πολιτισμού που τίμησε τους Αγώνες όπως ταιριάζει.
Τότε η Ολυμπιάδα επέστρεψε σπίτι της, σήμερα απλά πέρασε από το Λονδίνο και δεν ακούμπησε.
Ακόμη και σε αθλητικό επίπεδο, αν δεν ήταν ο περφόρμερ Γ. Μπολτ δεν θα θυμόμαστε ότι έγιναν αγώνες. Ή μάλλον θα θυμόμαστε τις γκάφες τους, μέχρι και η φλόγα τους έσβησε.
Συμπερασματικά: Ήταν μια ακόμη βρετανική γιορτή, που ποσώς ενδιαφέρει τον πλανήτη και ειδικά σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Άλλο είναι το νόημα των Αγώνων κι όχι η βρετανική αηδία που ξαναείδαμε στην τελετή λήξης”.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου