Το ΔΝΤ πνίγει στο αίμα εκατομμύρια φτωχούς και πεινασμένους ανθρώπους

Βλέποντας τα κόλπα ,τις απανωτές “ενστάσεις” και τους εκβιασμούς κάθε είδους του αιματωβαμένου ΔΝΤ όσον αφορά τη χώρα μας , και την υπεροψία αυτού του Τόμσεν (φωτο) στον οποίο – δυστυχώς- κάθονται “κλαρίνο” υπουργοί και άλλοι αξιωματούχοι , παραθέτουμε μέρος της σκληρής ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ενός “παλιότερου Τόμσεν” , του Ντέϊβ Μπαντού.

(από το βιβλίο της Ν. Klein "Το δόγμα του Σοκ" ,εκδόσεις Λιβάνη ).

Η ομολογία του είναι ΣΟΚαριστική :

• "Σήμερα παραιτούμαι απο το προσωπικό του ΔΝΤ, ύστερα απο 12 χρόνια και έπειτα απο 1000 ημέρες εργασίας στο εξωτερικό ως αξιωματούχος του ταμείου κατα τη διάρκεια των οποίων, με όπλα τα φάρμακά σας και τα κόλπα σας, εφορμούσα σαν γεράκι εναντίον των κυβερνήσεων και των λαών της Λατινικής Αμερικής, της Καραϊβικής και της Αφρικής.
• Για μένα η παραίτησή μου είναι μια ανεκτίμητη απελευθέρωση, επειδή μα αυτόν τον τρόπο κάνω το πρώτο μεγάλο βήμα που θα μου επιτρέψει να ελπίζω ότι θα μπορέσω να ξεπλύνω τα χέρια μου απο αυτό που στα μάτια μου είναι το αίμα εκατομυρίων φτωχών και πεινασμένων ανθρώπων (…)
• Ξέρετε, το αίμα είναι τόσο πολύ, που κυλάει σε ποτάμι.
• Κι όταν στεγνώνει, σχηματίζει πάνω μου κρούστα.
• Μερικές φορές αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει αρκετό σαπούνι σε ολόκληρο τον κόσμο για να καθαριστώ από όλα όσα έκανα εν ονόματί σας"

Ο Μπαντού, τεκμηριώνοντας τις καταγγελίες του εναντίον του ΔΝΤ, συνέχισε αποκαλύπτοντας ,ότι :

• χρησιμοποίησε τις στατιστικές ως "φονικά" όπλα.
• ως υπάλληλος του ΔΝΤ , είχε αναμιχθεί σε εσκεμμένα "στατιστικά σφάλματα" προκειμένου να διογκωθούν τα αριθμητικά στοιχεία στις εκθέσεις του Ταμείου ώστε η χώρα να δείχνει πολύ λιγότερο σταθερή απ΄ότι ήταν στην πραγματικότητα...
• το ΔΝΤ είχε διογκώσει τα στατιστικά στοιχεία για το εργατικό κόστος. με συνέπεια η παραγωγικότητα της χώρας* να φαίνεται πολύ χαμηλή , παρ΄όλο που το ΔΝΤ γνωριζε τα πραγματικά δεδομένα.

Στην επιστολή του ο Μπαντού, που πέθανε το 2001, κατήγγειλε κι αυτό :

• "κυβερνήσεις και λαοί ,που ουρλιάζουν απο τον πόνο υποχρεώνονται να γονατίζουν μπροστά μας τσακισμένοι, τρομοκρατημένοι και κομματιασμένοι, ικετεύοντας για ένα ίχνος λογικής και αξιοπρέπειας εκ μέρους μας...”