Κάποτε , σε μία μακρινή χώρα , με λαμπρά ιστορία των προγόνων και ζοφερή των θλιβερών νάνων απογόνων τους , ήρθαν δύσκολες ημέρες....
Το πολιτικό σύστημα βούλιαξε στη διαφθορά.
Το πολιτικό σύστημα βούλιαξε στη διαφθορά.
Οι ντόπιοι νταβατζήδες άρμεξαν τον πλούτο των κακομαθημένων πολιτών...
Οι “σύμμαχοί” τους, Διεθνείς Τυχοδιώκτες, πήραν και την τελευταία Δραχμούλα και ήθελαν και την κυρά...
Το ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΟΥΓΚΙ κόντευε να πάθει ...αφυδάτωση, καθώς οι ξακουστές Δραχμούλες έμπαιναν σε μεγάλα κιβώτια της Ελβετίας και γενικά της Εσπερίας...
Και οι “μαννούλες” της Λαμογιάς έφεραν έναν φιλήσυχο άνθρωπο , για να βρεί το ...θησαυρό.
Στην τσέπη όμως των κατοίκων αυτής της λωρίδας γης δεν υπήρχε ούτε δραχμούλα , ούτε Ευρώ, πολλώ μάλλον Δολάριο ΗΠΑ...
Τότε κάποιος δαιμόνιος “σύμβουλος” , είπε : να επιτραπεί οι υπήκοοι να δίνουν το χωράφι ή το οικόπεδο , ακόμη και το ΣΠΙΤΙ τους ,και τα κρατικολησταρχικό φέουδο να το αποκτά για να ...ξεχρεώσουν οι ταλαίπωροι τα ελάχιστα φορολογικά βάρη προς τον ΑΦΕΝΤΗ.
Μ Ε Σ Α Ι Ω Ν Α Σ του .... 2012.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου